kiraz çiçeği
@cherry__blossom
Şu anda okuduğu kitap
Gerçekçide iman uyandıran mucize değildir. Gerçekçi, zındıklık yolunu tutmuşsa, bir mucize görse bile kendinde buna inanmamasını sağlayacak güç ve yeteneği bulur. Mucize yadsınamaz durumda olsa bile boyun eğmez; duygularına sırt çevirir. Kabule yanaştığında ise bunu mucize saymaz, şimdiye kadar bilmediği bir olay olarak görür. Gerçekçinin imanı mucizeden doğmaz; iman, mucizeleri doğurur. Böyle kimse bir kere iman edince artık kendi gerçekçiliğinin zorunluluğu olarak mucize olanağını da kabul etmek zorundadır. Havari Thomas, görmeden inanmayacağını söylemiş, gördükten sonra, "Rabbimsin, Tanrımsın!" demişti. İnanmasının nedeni mucize miydi? Herhalde değil; inanmak istediği için inanmıştı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Galiba, dünyaya gelmesine neden olan adamdan daha o gün hoşlanmamıştı.
Tabii o zaman soruyorsun kendine: Nerede şimdi o hayallerin? Kafanı iki yana sallayıp, "Yıllar nasıl da uçup gidiyor!" diyorsun. Yine soruyorsun: Nasıl geçirdin o yıllarını? En güzel zamanlarını nereye gömdün? O yılları yaşadın mı yaşamadın mı?
Malum, hayallerin de yaşatılması gerekir!
Karakter zevk aldığı uğraşları o kadar sıradanlaştırmış ve rahat, çelişkisiz, tekdüze bir hayat sürdürmüştür ki artık ona zevk veren şeyler de zevk vermiyordur. Adeta duyguları donuklaşmıştır. Sevdiği kadının onu terk etmesi ya da arkadaşının ölümü üzerine hiçbir şey hissetmiyordur. Kendine karşı da kayıtsız olmaya başlamıştır. Bir gün bir suç işler ve duygularının harekete geçtiğini hissetmiştir ve aynı gün akşam tesadüfi olaylar sayesinde birinin sana ihtiyaç duymasının, birinin seni farketmesinin ve başka bir insanın hayatına dokunmanın mutluluğuna erişmiştir ve hayatından yeniden zevk almaya başlamıştır.
