soo

kendimden budadığım sürgünde zamanla hiçbir şeyin eskisi kadar acı vermediğini ayrılıklar öğretti bana
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
yalnızlıkta seslerin birbirine ne çok benzediğini ayrılıklar öğretti bana
dilin ucu bu kadar uzakken sahibine söz dediğin ancak yarası birbirine benzeyenlere sürdürmek için birkaç imkan
gece söndürür hayalet olmaya yetmeyenlerin ışığını
aynı güne düşmez kaybettiklerimizin mevsimi bakışlarından sökülen izleri duvarlarda zaman lekeler