miray bostan
@chesterbennington
70 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mısır YenilgisiŞiir
Napolyon,
sen lavantalı yağları kekik sandın
Josephine travmasını emsalinde sakladın
üstüne haksızlıklarla temel attın
bencilliğinle Mısır'dan kaçtın.
Napolyon,
ruhunu Marengo'ya sattın üç kuruşa
hiç düşmez sandın o aşka yanlışa
denizin kabuklarını benzettin nakışa
ilmek ilmek dokudun kendini bir çift bakışa
Napolyon,
evcildi sadece o tavşan neden korktun
şaşkındı sadece ama sen delice koştun
oysa şapkana sığardı sonsuz olurdu coşkun
sen şapkana Josephine'i koydun, hayattan koptun
Napolyon,
kekiklerin birkaç rüzgarla savruldu
kekiklerin kesik kesik soyuldu
kekiklerin kendi kanında boğuldu
kekiklerin sana çok mu yük oldu
Napolyon,
çok derindesin inemem ben altı kat
üstümde develer gezginler var kat kat
söyle gezegenindeki tabutun kaç kat
tabutuna biraz gül, biraz da kekik kat
Napolyon,
sen meğer ambargolar çizmişsin gülüşüme
kabuslarını terk etmişsin uçurumdan düşüşüme
ağlamışsın belki biraz benden vazgeçişine
kızmışsın oldukça kekikleri özleyişine
Reklam
Rosetta TaşıŞiir
geçmişte silinen yüzlerce lehçe
kimi farsça kimi latince
demotik yazı, hiyeroglifler, antik yunanca
fransa'nın taşı rosetta başlıca
korkma Napolyon Mısır'dan
korkma savaştan kandan
Kekiğin Mısır'ın kumlarına döküldü
kekiğin tarih dolu kumlara gömüldü
biliyor musun Napolyon,
fransa senden sonra çok bozdu
nasıl en kilit taşsa piyon
senin piyonun kayboldu
dön Mısır'a korkma Napolyon
seraplardan ayıkla kekikleri
sustur dikkat dağıtan keklikleri
samanlıkta ara kekikleri
korktuğun Mısır'da ara
Napolyon biliyor musun benle konuşabilmen için sarhoş olman gerek
ayıkken bulamıyorsun çöllerde kekikleri
ıskalıyorsun geveze keklikleri
beni bulabilmen için kafayı bulman gerek
ıslak derine kekik ekmen gerek
kekikle uçman gerek
hatırlıyor musun bir gün uçuyordun
nerdeyse osmanlıya subay oluyordun
o zamandan beri aynasızlara hain derim
o zamandan beri kekiklere Türkçü derim
o zamandan beri kekik tarlasında kavruldu narin derim
Napolyon kekik için Mısır'a döndü derim
zaten zamanında liman liman dolaşanlar
Napolyon ve Kekik
Bir gün dedi Napolyon;
Ya ihtimaller lehimizdeyse
Yemeği yemek yapan kekikse
Gelip geçen adi bir ömürse
Bu ömür birlikte yaşamaya değerse
Anlaşılması güçtü kekiğin
Birkaç hain pususu vardı ona birlikteliğin
Nasıl ki ayrılmazsa etinden kemiğin
Terk etmesi güçtü bir hayli bedenini kesiğin
Stoacıydı Napolyon ölümüne
Şifa olurdu kekiğin etine kemiğine
Sorularla sargılar yapardı ince kesiğine
Ders çıkarırdı, öğretmen olurdu kaderine
İhtimallerle döşerdi, hükmederdi kalemine
İkisi zıttına koşardı kendine yabancı zamanın
Arkasından rose şarap doldururdu boşa geçen yılların
Koşmaktan yorulmazdı, değeri olurdu lütfedilen hayatın
Bazen üstüne çıkarlardı görünmez yaşlı çınarın
Şu engeller kör olası engeller
Sevgiyi mi yok eder, aşkı mı engeller
Çok uzak değildi oysa ihtimaller
Gerçek olabilirdi kurulan düşler
Elbet zaman ister biraz
Çiçeklerini dökünce kiraz
Deli eserdi poyraz
Emekler yetersiz gelirdi, rüyalar az
Şu işler bi hallolsun Napolyon dedi kekik
Şu işler güçler bi kalksın ortadan
Düşmeyeceksin odağımdan
Uyanmayacaksın bu rüyadan
Uzaklaşma MezarlardanŞiir
Bu naçizane hayatın hasta ziyaretçisisin
İsyan etme sakın, sonuçta misafirsin
Nasıl ki emek vermeden yiyemezsin
Öyleyse çabala, zaman boşa geçmesin
Nöbet tut uyuya kalma sakın
Ölüm şah damarından da yakın
Boşa uğraşma, insanlar sapkın
Yelkovanla akrep birbirine çapkın
Durduramazsın zamanı parayla pulla
Satma bilgilerini, oyalanma bir avuç malla
Koy beşiğe gençliğini düşürmeden salla
Seneleri iştahla sindir, kapla üzerini balla
Pişman olacaksın zaten önünde sonunda
Asılı bulacaksın zamanı çürümüş dallarda
Kazı tırnaklarınla heveslerini eski kağıda
Uçur ömrünü özgürce en yüksek çatıda
Bu naçizane hayatın garip yolcususun
Bahşedilmiş narin bir lütufsun
Öyle parla ki geceler boğulsun
Ömrünü koştur epey yorulsun
Yaşayabiliyorken doldur anılarını dualarla
Yerini dar et, silah doğrult pişmanlıklara
Rüzgarla savrul belirsiz duraklara
Yılların bile sığar böylece dakikalara
Arkadaşım AyŞiir
Ay'a baktınız mı hiç geceleri
Üstünde tomurcuklanmış kiraz çiçekleri
İkram ediyor fıçılarla sessiz geceleri
Işığı yaratıyor bedenlerden gölgeleri
Ay'a baktınız mı hiç sabahları
Geride bırakıyor kaçarken yıldızları
Emanet ediyor güneşe uykulu rüyaları
Katıyor yörüngesine kabuslardan kaçanları
Ay'a baktınız mı hiç öğlen vakti
Siz fark etmeden dünyayla bağını kesti
Demledi baykuşlarla çayını, soluksuz içti
Yatağına küsenleri kendine düşman etti
Ay'a baktınız mı hiç öylesine yürürken
Güneş kaybolurken, kurtlar toplu ulurken
Genç çiçeklerine yüzyılları çizerken
Kendinizi kısıtlı gecede kaybederken
Ay'a baktık hepimiz uykusuzken
Kuş tüyünden yastık boynumuzu keserken
Birkaç kırıntı sorunla ölümcül boğuşurken
Kaybederken, kaybetmek için çok erken..
Ay'la çay içtik hepimiz gaipten sesler duyarken
Koyunları sayanlar gecelere tümüyle yabancıyken
Ezberledik biz uykusuzlar dikkatlice seyrederken
Anlattık derdimizi Ay'a rüyalar silinirken..
Reklam