Okur, biraz da karalar.
Okumak iptiladır, müptelalara selam olsun. “Umut belki de gelecek sayfadadır. Kapatma kitabı” Henüz yazılmamış olandadır umut.
Kitap kokusu güzeldir; eski kitap kokusu ise muhteşem
Asıl bencilce olan depresyondur. Bencilcedir, çünkü sahibini ve yaşadıklarını evrenin merkezine koyar. Açlar, hastalar, savaşlar, depremler, tufanlar bile önemini kaybediverir.
Beklemek çünkü, bir olmazı oldurmayı umanların safdilliğidir. Gelecekler zaten kalbinizi yormadan gelir. Bekletmek, gelmeyeceklerin işidir. Bu yüzden en çok gelmeyecek olanlar beklenir.
Ne zenginlik, ne yeni hayat kar eder ona. Anasız kalmış çocuk büyür mü? Yazık hiç büyümeyecek…
…Ama anlaşılan o ki anası olmayanların da yarası tarafından büyütüldüğünü bilmiyordu.
Yıllar evvelki halimle karşılaşsak, muhtemelen birbirimizi tanımazdık. Ya da o, benim gibi birine dönüşmüş olmaktan utanç duyardı; ben de tek kaşımı kaldırıp onu küçümserdim.