Son kez hatırlatmakta yarar görüyorum, elbette muradım barışmaktan yana. Ama şu dünyada kimseyi gerçekten sevmeden geçip gidenlere göre yine de şanslı hissediyorum. Yani diyorum ki, dönmeyeceksen de mühim değil, bu duygu bana yeter, senin canın sağ olsun Osman.
Sana bu satırları ıssız bir adadan yazıyorum. Elimdeki çakmağa bakıp bakıp piromanik hayaller kuruyorum. Seni, olmadığın adaları yakmayı düşünecek kadar çok seviyorum.
Şu sıralar her şeyi kabullenmenin getirdiği bir rahatlık yaşıyorum. Tıpkı papağanlar gibi herkesi kış sanıyorum. Sana bu satırları şahsi kanatlarımla yazıyorum.