dilay

dilay
digital reading diary of an infj
Mevsim sonbahar olmalı. En azından hüzünlü kadınların bizi bekledikleri yerlerde...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
☆゚⁠.⁠*⁠・ Kim korkmamıştır otururken kendi kalbinin perdelerinin önünde? Ve açıldığında bunlar, yalnızca ayrılık sahnesidir ortaya çıkan.
Kim tasvir eder bir çocuğu olduğu gibi? Kimdir onu yıldızların arasına yerleştirip uzaklıklar için ölçüyü veren eline? Kim bir çocuk ölümüne dönüştürür sonradan sertleşen kara ekmeği - ya da kim yerleştirir onu bir ağıza, güzel bir elmanın tadı gibi?...
" Ah ne kadar isterdim gizlenebilmeyi, beni gelip bulmasın diye özlemler Küçük bir çocuk olmak isterdim,gelecekteki kollarıma dayanmış."
Siz ey içinize yüreklerinin kenarına gelip yakınan, oğlunuza gelecekte kurban edilecek kızları yutan uçurumlar! Ama kahramandı kendini uçurumlara atan aşk duraklarından Herkes koştu onu taşımak için,her duyarlı kalp atışından uzaktı artık Ve gülümsemelerin yamacında bir başkaydı.