Yatağıma uzandım, uykunun huzurlu kollarına bırakmak istiyordum kendimi. Ama bir türlü uyuyamıyordum. Dağılmış odamda oraya buraya savrulmuş giysilerime, defterlerime , yazdığım yazılara baktım. Kalkıp yazsam sabahlardım, biliyorum. Yaramı kontrol ettim. Artık kanamıyordu. Gözlerimi diktim tavana baktım. Artık bir marş gibi ezberlediğim Hakan Sarıca'nın o şarkısını mırıldanmaya başladım " Bu yara senden kaldı..."