Cahit Parlak
@chtprlk14
Bu benim şiirim.
Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olamam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi…
Yatağıma uzandım, uykunun huzurlu kollarına bırakmak istiyordum kendimi. Ama bir türlü uyuyamıyordum. Dağılmış odamda oraya buraya savrulmuş giysilerime, defterlerime , yazdığım yazılara baktım. Kalkıp yazsam sabahlardım, biliyorum. Yaramı kontrol ettim. Artık kanamıyordu. Gözlerimi diktim tavana baktım. Artık bir marş gibi ezberlediğim Hakan Sarıca'nın o şarkısını mırıldanmaya başladım " Bu yara senden kaldı..."
Sayfa 19
Huzuruna geldim Yarabbim. Sakla beni rahmet kapında Allah'ım... Nefsim izimi bulmasın...
Bense kendimi o koca evde yapayalnız hissediyorum...