Derler ki, insan bazen kaçmalı kendi kendine saklanmayı bilmeli...
Gidicek gücüm yok ama vazgeçtiğimin kanıtıdır suskunluğum...
Neden diye sormuyorum, zaten her sorunun cevabı yoktur bazen istediğin içindir bazen öylesine elinde olmadan var olmuştur.
Uzaklaşın işte benden yavaşça, güzel sevmek yetmez insana.
Kime yetemediysem, yokluğum boşlukları dolduracaktır eminim. Zaten hep böyledir bu ben birinin hayatına sessizce girer kırıklarına kendimden parçalar verip yetersizce ve sessizce çıkarım.
Mutluluk dedikleri şeye de inanmayın öyle, iki günlük dünyanın iki saniyelik gülümsemesi işte.
Kim nerde nasıl hayat yaşıyor inan bilmiyorum ama ben kendime bile yük olmaya başladım o yüzden sevmeyeceğin bir kalbin içine girme. Bir insanın en derindeki yarasını kapatmak için ulaşıp sonra açık bırakıp terk etme...
Boş beleş aslında bu muhabbetler kime ne dersen de insanoğlu işte hep bir umut hep bir arayış.
(Uzaklaşmak istiyorum cidden)