Yazarın ilk okuduğum eseri. İthaki’nin bu serisinde yer alan kitaplarda doğal olarak karanlık, huzursuz edici temalarla karşılaşmayı umuyorum zaten. Fakat bu kitap beklentilerimin gerçekten üzerine çıktı. Korku türünü oldum olası sevmişimdir, ancak bu eser yalnızca bir korku eseri mi ondan emin değilim. Eserin tümüne işlenmiş, rahatsız etmeyen fakat kendisini hep hissettiren bir hüzün var. Yazar kitabın en başında ince ince işlemeye başlıyor derdini. Ortalara gelince nereye gideceğini, sonuçta nasıl bir ürün çıkacağını anladığınızı zannediyorsunuz. Sonlara gelindiğinde ise tahminlerin ötesine ulaşıyor yazar. Bir solukta okunmalı, tesiri keyifle sindirilmeli.