Başarısızlığa uğrayan veya batmak üzere olan her şeye niye sempati duyduğumu bilmem. Umarım kötüye delalet değildir. Sempatimin arkasında büyük olasılıkla, kendini her zaman açıkça göstermeyen kendi başarısızlığıma duyduğum sevgi gizli.
İnsanın geçmişi peşinden uysal bir köpek gibi gelse, tamam! Ama biz insanların zamanla tedirgin bir kediye dönüşme olasılığı da var. Sırtı kabarık, durmadan arkasına bakan bir kedi...