Kendini beğenmenin kaynağı genellikle çekingenlik ve sıkılganlıktır; bundan kurtulmanın çaresiyse, kendine saygının artmasıdır.
Ama bunun da yalnızca dış ilgilerle uğraşılar sonucunda kazanılan başarıyla elde edilmesidir.
İnsanın kendisiyle
ilgilenmesiyse, hiçbir zaman verimli bir uğraşıya
yol açmaz. Ancak anı defteri tutmaya, psikanaliz
uzmanına başvurmaya, belki de kendini dine
adamaya neden olabilir. Ne var ki, dini
yaşamın günlük uğraşıları benliğini
unutturuncaya kadar kişi mutlu olamaz.