Kitabı okumadan önce isminin tam olarak ne anlama geldiğini kavrayamamıştım, ta ki bunca zaman birbirini bileyerek büyümüş iki “keskin” karakteri okuduğumuzu fark edene kadar.
İki kardeşin babalarının ardında bıraktığı sırla yüzleşmesini okuyoruz kitap boyu. İkisi de olaylara çok farklı boyutlardan, çok farklı gözlerle bakıyor. Her ne kadar aynı ailede, aynı ebeveynlerle büyümüş olsalar da farklı büyüdüler ve yetiştiler. Bu nedenle yası geçirme şekilleri de, bu sırla baş etme şekilleri de bir değil.
Melih, kardeşi Çiğdem’in aksine babasıyla çok da yakın bir ilişki kuramamış; hatta onun gözünde bir hayal kırıklığı olduğunu düşünen biri. Dolayısıyla, eline geçen bu sırla ne yapacağını bilemeyen, babasına herhangi kötü bir davranışı konduramayan Çiğdem’in aksine olayların detayını kardeşinden çok daha fazla merak ediyor.
Bu kitabı okuduktan sonra bir kez daha anladım ki; aynı ailede, aynı evde, aynı ebeveynlerle büyümüş olmak bile aynı aileye sahip olmak anlamına gelmiyor. 
İki Bıçağı Birbirine
İki Bıçağı Birbirine
İki bıçağı birbirine
Anne ve babamızı çocukken kusursuz, hata yapmaz kahramanlar olarak görürüz. Oysa onlar da bizim gibi eksikleri, kırgınlıkları ve yanlışları olan insanlardır. Bunu fark ettiğimizde dünyamız sarsılır; yıllarca inandığımız gerçekler yerinden oynar.
Romanın kahramanı da geçmişiyle, ailesiyle ve kendi yaralarıyla yüzleşerek yıllar sonra bu hesaplaşmayı kendi içinde tamamlamaya çalışıyor. Açılan çukurları bütünüyle kapatmak mümkün olmasa da, onları kabullenerek yaşamayı öğreniyor.
Bence en zor hesaplaşma, artık cevap verme şansı olmayan biriyle yapılan hesaplaşmadır.
Bazı yaralar kapanmaz; sadece onlarla yaşamayı öğreniriz
Reklam
hepimizden biraz
Öyle içimde hissettim ki..
O çok şey yazılmış mektupları okurken..
Ah Leyla..
Neler hissettin sen..
Neler yaşadın da senin dilinden bilmiyorum..
Sezer, ötelenmiş bir evlat
Gerçekçilik, samimiyet, hislerin aktarımı çok başarılı.
İki Bıçağı Birbirine, babalarının ölümünün ardından onun hayatını keşfeden 2 kardeşin hikayesi. Aynı evde farklı büyümüş iki kardeş… Melih adlı karakterimizin iç sorgulamalarını ve psikolojik çözümlemelerini okuyoruz.
Açıkçası kitap çok akıcı gelmedi bana biraz zorlandım okurken. Diyaloglar da pek hoşuma gitmedi maalesef, OldBoy vs günümüz sosyal medya kelimelerinin kullanılmasını kitaba pek yediremedim. Ama diyaloglar dışında yazım tarzı iyiydi.
"İKİ BIÇAĞI BİRBİRİNE" Kitabı Üzerine
Bir Kutu Kitap seçkisi sayesinde ilk kez tanıştığım,çağdaş Türk edebiyatının dikkat çeken isimlerinden 
Çilem Dilber Çilem Dilber’in kaleme aldığı, Budala Kitap etiketli İki Bıçağı Birbirine "İki Bıçağı Birbirine" adlı romanı bir aile dramından yola çıkarak insanın karanlık yüzüne inen,sırların ve yüzleşmelerin yer aldığı,dili akıcı,katmanlı ve psikolojik derinlikli kurmaca bir metindir.
Yazarımız Çilem Dilber Çilem Dilber, doğrusal bir anlatım yerine,geçmiş ile şimdiki zaman arasında mekik dokuyan, anıların ve sırların iç içe geçtiği bir kurguyu tercih etmiş.
Kapakta yer alan, koltukta oturan ama başları gerçeküstü (hayvan/boynuzlu figürler) tasarlanmış üç insan resmi ve renkler, skandalları ile malum adada geçen maske olayları ile ilgili çağrışım yapıp oldukça irite etmişti beni,ancak kitabı okuduktan sonra bir mitten esinlenildiğini farkettim daha farklı bir temsil yapılabilirdi,yine de kapak kitabın genel havasına dair ipucu veriyor.
Roman, ana karakter Melih’in babasının ölümünün ardından başlar.Melih, babasının ölümüyle, onun "mabedim" dediği,kitaplar,dolma kalemler,defterler ile dolu çalışma odasına girer ve babasının kilitli bir çekmecesini keşfeder.
Çekmecenin içinden çıkan gizemli dosyalar ve yarım kalmış hikâyeler, Melih’i ve kız kardeşi Çiğdem’i hiç bilmedikleri,yıllarca saklanmış bir hayatın eşiğine getirir.Melih,aslında hayatı boyunca hiç tanımadığı bir babanın gölgesiyle ve onun sırlarıyla baş başa kalır.(Aslında herkes babayı kendince tanıyor)
Bir insanı ne kadar tanıyabiliriz?Hele ki bu insan en yakınımızsa?
Roman,aile bağlarının içindeki yabancılığı,yabancılaşmayı ve bireyin kendi kimliğini koruma mücadelesini karakterler açısından tek tek ele alır.
Kitapta kapak dışında rahatsız olduğum iki husus daha var.Biri kitap oldukça dikkat çekici başlıyor ancak
Çilem Dilber Çilem Dilber’in kaleme aldığı, Budala Kitap etiketli İki Bıçağı Birbirine "İki Bıçağı Birbirine" adlı romanı bir aile dramından yola çıkarak insanın karanlık yüzüne inen,sırların ve yüzleşmelerin yer aldığı,dili akıcı,katmanlı ve psikolojik derinlikli kurmaca bir metindir.
Yazarımız Çilem Dilber Çilem Dilber, doğrusal bir anlatım yerine,geçmiş ile şimdiki zaman arasında mekik dokuyan, anıların ve sırların iç içe geçtiği bir kurguyu tercih etmiş.
Kapakta yer alan, koltukta oturan ama başları gerçeküstü (hayvan/boynuzlu figürler) tasarlanmış üç insan resmi ve renkler, skandalları ile malum adada geçen maske olayları ile ilgili çağrışım yapıp oldukça irite etmişti beni,ancak kitabı okuduktan sonra bir mitten esinlenildiğini farkettim daha farklı bir temsil yapılabilirdi,yine de kapak kitabın genel havasına dair ipucu veriyor.
Roman, ana karakter Melih’in babasının ölümünün ardından başlar.Melih, babasının ölümüyle, onun "mabedim" dediği,kitaplar,dolma kalemler,defterler ile dolu çalışma odasına girer ve babasının kilitli bir çekmecesini keşfeder.
Çekmecenin içinden çıkan gizemli dosyalar ve yarım kalmış hikâyeler, Melih’i ve kız kardeşi Çiğdem’i hiç bilmedikleri,yıllarca saklanmış bir hayatın eşiğine getirir.Melih,aslında hayatı boyunca hiç tanımadığı bir babanın gölgesiyle ve onun sırlarıyla baş başa kalır.(Aslında herkes babayı kendince tanıyor)
Bir insanı ne kadar tanıyabiliriz?Hele ki bu insan en yakınımızsa?
Roman,aile bağlarının içindeki yabancılığı,yabancılaşmayı ve bireyin kendi kimliğini koruma mücadelesini karakterler açısından tek tek ele alır.
Kitapta kapak dışında rahatsız olduğum iki husus daha var.Biri kitap oldukça dikkat çekici başlıyor ancak
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2026 7. kitabı
·23 saatte okudu
·Okunma: 10 Haziran 2026 22:03
Kitap kendini bulma yolunda babasına karşı cephe almış her dönemde her kuşakta yaşanılabilecek bir durumu anlatıyor. Melih küçükken babasının onayını alamayan yaş aldıkça babasından uzak düşen bir birey. Annesi hayattayken yine bir şekilde o eve o babaya ve kız kardeşi Çiğdem’e bağlı kalabiliyor. Annesi vefat ettikten sonra Melih o evi artık kendine bir hapishane olarak görüyor ve bir an önce evden çıkıp kurtulmak istiyor. Çiğdem’in bir türlü anlamadığı şekilde oluyor bu çünkü o babasının ona olan tavrı ve Melihe olan tavrı çok farklıydı. Çiğdem annesinin tanımayan daha küçükken onsuz kalmış ve bu sayede babasıyla yakınlaşmış.Melih’in aksine Çiğdem o evi kendine hep ev olarak görmüş ve o yüzden onu hiç anlamamış. Melih’in bir tık abarttığını düşünüyorum çoğu yerde çünkü insan ailesiyle her türlü sorunlar yaşar her türlü şeyler olur ama babasından bu kadar uzaklaşması bana biraz zalimce geliyor. Evet herkes ailesiyle bir şekide sorunlar yaşıyor ama belkide bazıları bunları taşıyamıyor Melih’i yargılamak istemiyorum ama düşüncelerim bu yönde. Affedemediği bir babanın varlığını hep taşıyor. Öldüğünde o eve geri dönmesi gerekirsen fark ediyor belki bunu. Ki çok korktuğu önünden çekinerek geçtiği okuma odasından -babasının kütüphanesi- nasıl böyle kolayca girebildiğini düşünüyor . Babasının ordaki eşyalarını karıştırırken aslında bence babasına olan merakını görüyoruz burda. Babasını hiç bilmiyor tanımıyor ki ilerleyen kısımlarda görüyoruz ki Çiğdem de aslında tanıdığı babasını hiç tanımıyormuş. Her iki çocuk babalarının sırlarını Melih’in açtığı o odadaki çekmeceden sonra öğreniyorlar.
Aslında hayatları boyunca neler kaçırdıklarını Melih’in annesine nasıl kör olduğunu Çiğdem’in babasını nasıl tanımadığına şahit olup onların nasıl kırıldığını hissediyoruz ….
Reklam
Reklam