Fyodor Dostoyevski , " İnsancıklar " adlı kitabında: "Çok tuhaftı ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek.
Dış güzelliği içeride besleyen safi bir güzellik yoksa o güzellik aldatıcı, donuk ve metalik bir güzelliktir. Bu güzellik, insanı hüsrana uğratabilir.
Hatice Ebrar Akbulut