Evrende (ya da çoklu evrende) yüz milyarlarca galaksiden biri olan minik bir gezegenin üzerindeki fani varlıklarız. Evren önemsiz zerreler olduğumuz için bize tamamen kayıtsız.
İyimserciler hayata dair önemli soruların yanıtlarını bildiklerini düşünüyorlar, fakat ben bunların doğru yanıtlar olmadıklarını savunacağım. İnsanlar bu yanıtlara inanıyor, çünkü çaresizler ve onlara inanmak istiyorlar.
İnsanlığın durumuna soğukkanlılıkla ve tarafsızca bakabildiğimizde, gördüğümüz resim oldukça nahoştur. Fakat insanın çaresizliğinin ne kadar berbat olduğunu fark etmekten bizi alıkoyan güçlü biyolojik güdülerimiz çoğu insanın genelde bunu nasıl görmezden gelmeyi başardığını açıklar. Bu lanetli bir hediyedir. Cehalet varoluşsal bir ağrı kesicidir fakat insanın çaresizliğinin ağırlığını yeterince hissetmeyenler onu yeni nesillere aktarırlar.
Kimsenin yaşamının evrenin bakış açısından hiçbir anlamı yoktur. Yaşamlarımız büyük bir planın parçası değildir, büyük bir amaca hizmet etmez; kör evrimin bir ürünüdür. Türlerin nasıl ortaya çıktığına dair açıklamalar mevcuttur fakat hiçbiri varoluşumuzun nedeni değildir.