Cohen'in Janis için söylediği gibi, seni pek sık düşündüğüm yok aslında. Nadiren. Ama o nadir anlarda aklıma düştüğünde, arabamı evinin önüne park edip açık apartman kapısından içeri süzülmeyi hayal ediyorum. Beni dağınık saçların ve küskün yüzünle karşılamayacağını, böyle bir ihtimalin artik bulunmadığını unutuyorum. Öldüğün aklıma geç geliyor. O zaman umarsız bir acı kaplıyor benliğimi. İçimin bir kuytusunda usul usul yanan mumu sert bir esinti söndürüyor.