_herneysene

"Benim hikayem sürgünlükten daha uzun," fısıldıyor, "ben bir insanım." Birisi değilim. Biriyim. Ve bu iki iddia arasında ir -"-si" den çok daha fazla, kahrolası bir ömür boyu fark var. Ve bir her zaman, denizde ve karada, bir'e eşit olmalı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şunu hatırlayın. Millet Mersin 'e giderken tersine gidenler yalnız değildir. Biz, insanlık tarihi boyunca uzanan bir zincirin halkalarıyız. Çok kırılmış olabiliriz ama doğmaktan fazgeçmiş değiliz. Böyle düşünün işte lütfen.
Ne zaman ve dünyanın neresinde olursa olsun "Umut var mı? Nerede?" diye sorulduğunda son yıllarda hep aynı cevabı veriyorum: "Kadınları takip edin. Genç kadınları takip edin." Şimdi bu cevaba şunu eklemem gerek: "Çocukları takip edin. İsyan edençocukları takip edin."
Kurallara uymuyorsa yerin de kalmıyor hayatta, evsiz kalıyorsun. Dantellerin, şiirlerin, zeytinleri ve ağzındaki kuşla öyle, nerelere gitsem diye diye...
Gürültüde fakirleşiverdik, geçenlerde oldu bu, aniden. Kimse bize sormadı kararları verirken. Kimse bizi dinlemedi bağırırken. Bir gürültü çıktı, birden kendimizi yoksul bulduk durup dururken.