CAYRANO
Neyse ki ahlaken zarifim ben!
Böyle bir züppe gibi giyinip süslemem,
Pek cici olmasam da süsüm tamam;
Özellikle şunu hiç aklımdan çıkarmam:
Hafif hareketler, zoraki vicdan,
Gözleri çapaklanmış uykudan,
Paçavralaşmış bir onur, yitirilmiş bir hedef.
Yürürken hiç parıldamaz üstüm,
Özgürlüğüm,gururumdur tek süsüm.
Boydan yana fakir olsam da,
Taşıdığım ruh giysi olur bana;
Bel bağlamam bir yığın kurdeleye,
Bıyık gibi kaldırır aklımı,
Her yerde şakırdata şakırdata.
Gerçekleri çeviririm bir mahmuza.