Erdoğan Öztaş
@classical
“Okuduğum kitapların içimde uyandırdığı
duyguları, bu yolculukta beni etkileyen izleri paylaşmayı seviyorum; ara sıra da kendi dünyamdan dökülen satırları karalayıp buraya bırakıyorum.”
Şu anda okuduğu kitap
Bir kez istenmediğimi fark ettim; varlığım kapıya yakın bir yere mahkûm edildi.
Beni kapıya kadar ittiler, sonra o kapıdan
çıkmayı seçtiğim için suçlu ilan ettiler.
Zihnimdeki sis dağıldığında, en büyük kaybın kendim olduğunu, Gerçekle yüzleştiğim an, harcadığım şeyin zaman değil, kendim olduğunu anladım.
Ne manzara ilham olur artık, ne yakamoz yeterli.
Okyanus mürekkep olsa, seni yazmaya yeter mi?
Günlük; Hoşgeldin Kış…Alıntı
Mutluluk tohumlarında ayrılık fidanlarıyla,
ayrı gayrı geçti yıllar; hatırası intihar. Dudakta dökülen anılar eşliğinde çaresiz bakışlar, arkasında saklı kalmış on sekiz bahar. Şakaklarımda kıştı; mutluluk tadında bir hoşça kal. Yanaklarımda iz bıraktı, gitti sonbahar. Dudaklarımda sana duacı kelimeler, damaklarımda aşkı taşıyan haykırışlarım senin kadar.