Bahçelerine aşk ekip öfke ve kin topladım; kalbim 20 yıllık uykusundan hopladı, en üst perdeden şiirler yazarken elim; aklım gitti geldi, uçtum indim ama senden hiç kopmadım, zaman önünden hiç olmadık bir zamanda geçebilir, göz çukurlarımın buğulu camlarından içeri gir, kendi sıcaklığını getir bırak şu masaya git, gözlerim 20 seni daha zorlanmadan içebilir, 6 yıl önce bugünün gecesinden kalmayım, başaramadım seni onun elinden becerip de almayı, şu yağmurun bıraktığı naçizane kar payı; köre gören göz, sağıra kulak, dârülaceze arpayım, beni sana ben anlatamam yetersiz kalırım fakat bil dize getirdim bunca yıl ne densiz kadını, nedensiz adımın unutturdu bana hayatın tadını, ben ölümün oğluyum ve sen hayatın kadını.