Öteki dünyadaki bir mutluluk için bugünkü varlığımızın şaşırtıcı zenginliğinin yerine herhangi bir basitlik koymak istemiyoruz: İnatla "günahkar" olmayı ilkel olmaya, tutkulu olmayı aptal ve İncil'in sözünden çıkmamaya tercih ediyoruz.
Marx'tan çok önce, o tarihlerde tüm sosyalistlerin en köktencisi olan Tolstoy şunları söylemiştir: "Mülkiyet tüm kötülüklerin ve acıların başıdır ve çatışma tehlikesi, aşırı servet sahibi olanlarla hiç olmayanlar arasında çıkar."
Kendi inatçı ruhunu ikna edemediği için diğer insanları ikna etmeye çalışır. Kendini değiştirmeyi başaramadığı için tüm insanlığı değiştirmeye çalışır.
Tolstoy son nefesine kadar hiçbir yanıtı yeterli bulmamış, hiçbir inançta tatmin olmamış ve yaşamı, son anına kadar muhteşem, korkunç bir sır olarak algılamıştır.