Nepenthe
@clementinesmemory
Sapere aude !
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Zehra'yı kollarında tuttuğu zaman o mutluluk hazinesine sahip olduğu için kendi kendini tebrik ederdi. Bu defineyi bir gün kaybetme ihtimali ara ara aklına geldikçe ecel terleri dökerdi. Sevdiğinin yanında oldukça onu akla gelebilecek her türlü felaketten koruyabilirmiş gibi bir an bile yanından ayrılmak istemezdi. Birbirinin vefa kucaklarını en sağlam sığınak sayarlardı. Birbirlerini bakışlarıyla cesaretlendirmekteydiler. Gafil çocuklar!
"Düşünce", "aşkın" "öncüsü"dür. Düşünce, ihtimalierin yürüyüş alanının köşesini bucağını araştıra araştıra gerisinden gelmekte olan sevdaya emin bir yol açar. Bu yürüyüşün sonu ya bir meydan muharebesi ya bir istirahattir. Sevda muharebesi pek müthiş, pek acıklıdır. İstirahatinde de emniyet aramamalıdır; emniyet hizmetleri, ne derece tedbirli ve uyanık olarak yerine getirilse de.
06:18Edebiyat
Tanımadığın birinden aldığın tavsiyeye ne kadar güvenirsin bilemem, ama unutma ki dün gece gördüğün kabusta tek başınaydın ve kalktığında anlatacak kimse bulamadın. Bunun sebebi bir bedensel yoksunluk değildi, yalnızca ağzından dökülen kelimeler her kulakta farklı tınıda algılanıp anlaşılmadığını anladığın bir dönütle son bulacaktı. Tıpkı bundan öncekiler gibi, şu fazlasıyla gereksiz çetrefilli betimlemelerinin işe yaramadığı günler, evet işte öyle. Herkes çok bildiğini sandı, bulundukları noktanın sığlığına değinmekten kaçarlarken onayladın onları gülümseyerek; hepsi haklıydı, hepimizin baktığı pencere farklıydı. Yarım anlattığın hikayeleri hayal güçleri tamamladı, onları yargıladı ve ikinci kere düşünmeden sonuca vardı. Velhasıl göz gözü görmeyen bir savaş meydanında elinde silahı olmayan bir tek sen kalmışsın, tüm sevdiklerin kendi derdine yanmış; suçlayacak kimse kalmamış. Yazık ki arkamıza bakacak vakit te çoktan geçmiş; bunu kendi köşene çekildiğinde anlayacaksın, güvenle kavuşturabileceğin eller sana ait, yumruklar savurabilir, tüm güzelliği darmadağın edebilirsin veya hepsini baştan yaratabilirsin, sana kalmış.
Bütün bu ortaya koyduğum şamatadan sonra dürüstlüğümü korumalı ve bilmen gerekenleri bildirmeliyim:
Beni ararsan orada olmayacağım; zihnimin içinde bir yer buldum, çıkmaya niyetim yok.
Bir yalana inandım,
Hep aynı hikaye. Sen yine de yatarken üstünü örtmeyi ve hasta olduğunda ıhlamurunu içmeyi unutma. Bir gün senden nefret bile etsem bu senin değerini azaltmaz. Beni hatırlamayacaksın, ki bir gün hepimizin varacağı nokta o; bu kadar erken ve bu kadar geç olacağını tahmin etmiyordum sürecin. Yavaş yavaş çürümek gibi, önceden dokunduğum her şeyi güzelleştirdiğimi söylemek sonra sesimi dahi duymak istememek; inanması zor ancak kimse hayatın nasıl olduğunu tam olarak bilmiyor. Taklitler, deneyimler ve birtakım gerçek sanılan gerçekdışı yargıları harman yapıp yola koyuluyoruz. Hayalini kurduğumuz eve sahip olmanı, deliler gibi sevdiğin insanın yanında oturup başını omzuna yaslamanı ve bana yaptıklarını ona yapmamanı dilerim.