Kübra
@cloudyy
27 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Reklam
“Neydim ben, Maman, diye düşünüyor Peri. Rahminde büyürken -tabi düştüğüm rahmin seninki olduğunu varsayarsak- benden beklenen neydi? Bir umut tohumu mu? Seni karanlıktan kurtarması için alınmış bir bilet mi? Yüreğindeki deliği kapatacak bir yama mı? Öyleyse, yeterli olamadım. Yanına bile yakışamadım. Acının merhemi değildim, yalnızca bir başka çıkmaz sokak, bir başka yüktüm; sense bunu çabucak görmüş olmalısın. Çok erken fark etmiş olmalısın. Ama ne yapabilirdin ki? Tefeci dükkanına gidip beni satamazdın ya.”
“Neden ders alıp benim gibi yapmıyorsun?”
“Ne yapıyorsun ki?”
“Hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına uğramıyorum.”
Puan vermedi·184 syf.·
2020 51. kitabı
“Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.”