çiğdem
@cnkta
242 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tanrının her yerde olduğunu biliyoruz ,ama şüphesiz onun varlığını en çok onun eserleri önümüze serilmiş haldeyken hissediyoruz;onun sonsuzluğunu,herşeye gücünün yettiğini ,her yerde var olduğunu en açık şekilde okuyabildiğimiz yer dünyanın içinde sessizce döndüğü bulutsuz gecelerdeki gökyüzüdür
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hiç bir şeyi bulmak mümkün değildir.Her buluş daha önce bilinmeyen bir olgudur.
İnsan çoğu kez her şeyin son bulduğu duygusuna kapılıyor,oysa yaşamın sonsuzluğunu algılayabilmek için bile yeterli değil bir insan ömrü.
Kitabı okumaya devam ediyorum.Tezer Özlü,Türk edebiyatının melankolik prensesi olarak anıldığı için,yazar hakkında bir öngörüm vardı.Ve kitaba başlarken ne ile karşılaşacağımı,yazarın kaleminin nerelere gidebileceğini, az çok tahmin edebiliyordum.Beni durduran sadece ‘şu an oralara girmeye hazır mıyım?’sorusuydu.İşte böyle gelgitler arasında almış bulundum kitabı
Beklediğimden daha da derin bir kitap.Sorgulamalar.Hayatı anlamlandırmaya çalışıp,anlamlandıramamalar.Yazar iç dünyasını tüm karmaşasıyla,tüm sorgulamalarıyla,bence anlaşılmak kaygısını da çok fazla taşımadan içinden geldiği gibi kaleme dökmüş.Duygusal içerik olarak Tutunamayanlar ‘ı da anımsattı bana.Uyumlanamadığı bir hayatı nasıl yaşadığını kaleme almış
Kitabın bende bıraktığı duyguya gelince;
Biraz ürktüm açıkçası.Yazarın ardına geçip de hayata baktığı pencereleri çok iyi anlıyorum,oralara gidip geldiğim dönemler oldu.Ama şu an akışta kalmayı tercih ederken,öyle uzaklaşıp geriden biz ne yaşıyoruza bakmaktı beni korkutan,çünkü oradan baktığımızda gerçekten uyumlanamıyoruz ve her şey zorlaşıyor.Sonuç olarak Tezer Özlü duyguyu çok iyi vermiş.Oldukça derinlikli.Yaşamın Ucuna Yolculuk’ adı ile de oldukça uyumlu bir kitap.Okuyup okumama konusundaki tercihi ise okuyucunun kendine bırakıyorum.Ben bir taraftan bölüm bölüm,adım adım okuyup gerçekten keyif alırken, diğer taraftan da daha fazla derinleşmeden buralardan bir an önce çıkmalıyım diye söylüyorum kendime.Hayatımızın böyle melankoliye,yüzleşmeye gerçekten ihtiyaç hissettiğimiz bir döneminde okunmalı diye düşünüyorum .
