Yeterince bilgi sahibi olan halk tartışıp karar verdiğinde, eğer yurttaşların kendi aralarında hiç iletişimi yoksa, çok sayıdaki küçük farklılığın sonucu her zaman genel irade olur ve alınan karar her zaman iyi olur. Fakat büyük işbirliğinin zararına olacak entrikalara başvurulduğunda ve kısmi işbirlikleri yapıldığında, bu işbirliklerinden her birinin iradesi kendi üyeleri karşısında genel, devlet karşısında özel olur; bu durumda, insan sayısı kadar oyun varlığından değil, oluşturulan birlikler kadar oyun varlığından söz edilir. Farklılıklar daha az sayıda olur ve genel sonuç da azalır. "Nihayet, bu birliklerinden biri iyice büyüyüp tüm diğerlerine baskın çıktığında, sonuç küçük farklılıkların bir toplamı değil, tek bir farktır; bu durumda artık genel irade olamaz ve baskın görüş özel bir görüşten başkası değildir."