Kaybetmekten nefret ediyorsanız, sağlam oynayın. Eğer kaybetmek sizi zayıf düşürüyorsa, güvenli oynayın. Dengeli yatırımlara para yatırın. Yaşınız yirmi beşi aşmışsa ve risk almaktan ödünüz patlıyorsa, öyle kalın, değişmeyin. Sağlam oynayın, ama erken yola koyulun. Yumurtalarınızı erkenden biriktirmeye başlayın, çünkü çok zamana ihtiyacınız var.
Fakat özgürlük hayalleri kuruyorsanız -fare yarışından kurtulmak istiyorsanız- kendinize sormanız gereken ilk soru şu: "Fiyaskoya uğrarsam tepkim ne olur?" Eğer başarısızlık kazanma hırsınızı kamçılyorsa, belki de onun izinden gitmelisiniz ama belki. Yok, eğer başarısızlık sizi zayıf kılıyorsa ya da sinir krizleri geçirmenize neden oluyorsa örneğin önlerine çıkan her engelde birini mahkemeye veren şımarık kimseler gibi davranıyorsanız sağlam oynamaktan vazgeçmeyin. Tam gün işinizde çalışın. Ya da tahvil alın. Ama aklınızdan çıkarmamanız gereken bir nokta var: Ne kadar güvenli olurlarsa olsunlar, o yatırım araçları da risk taşır.
Bütün bunları dile getirmemin, Teksas'tan, Fran Tarkenton'dan söz etmemin nedeni aktif sütununu yükseltmenin kolay olması. Doğrusunu isterseniz pek yetenek gerektirmeyen bir oyun. Fazla eğitimli olmaya da gerek yok. Beşinci sınıfta öğretilen matematik yeter de artar. Fakat, aktif sütunuyla yükselme bir üstün duruş oyunudur.
Zengin Baba Yoksul Baba 
Robert T. Kiyosaki
bir takım zırvalarDuygu ve Düşünce
Merhaba bu benim ilk postum. Hatta bu benim galiba internet üzerinden paylaştığım ilk yazım. Bir takım düşüncelerle boğuşuyorum buraya yazarken, bunu yapmamın bana hiçbir katkısı olmayacağı, kimsenin
“Beni boş ver. Konu ben değilim ki. Hiçbir zaman da olmadım. Asıl sen kimsin? Senin heyecanların neler, tutkuların neler, hayal kırıklıkların neler? Şu hayatta başın sıkıştığında ilk kimi ararsın? Seni karşılıksız seven insan kimdir, ne bok yersen ye seni bağrına basacak insan kimdir? Eğer böyle biri varsa bu akşam onu ara, halini hatırını sor bu vesileyle. Yoksa sen de bir gün benim gibi yapayalnız kaldığında, ufacık bir şeyi danışmak için bile arayacak kimseyi bulamazsın. Bu sözlerimi harcanmış yıllarımın manifestosu olarak kabul edebilirsin. Çünkü büyük bir tecrübeyle konuşuyorum, tecrübe ıstıraptır güzelim ve zannettiğinden çok daha fazla ıstırap çektim. İstersen sonra yine araşalım, daha 64 dakika bedava konuşma hakkım var çünkü.”
Bütün tembihlerin nafile olabilir
..Kendisinden hoşlanabileceğimi sanmak cüretini gösterecek kadar haddini bilmez olmasına uygun bir cezadır.
“Gözlerini gerçekleri açmak çok hoşuma gidecek.”
“O halde ne kadar erken yaparsanız bu işi o kadar iyi olur’
“Hayır, onunla eğlenmek hoşuma gidiyor dedim ya”
“Ayrıca gerçekten ondan hoşlandığımı düşünmüyor o konuya dikkat ediyorum; ne kadar akıllıca idare ettiğimi bilmiyorsunuz. “
“Beni kendisinden hoşlanmaya ikna edeceğini farrz edebilir, bunun için hak ettiği biçimde cezalandıracağım onu.”
“Dikkat edin de böyle farz etmeleri fazla sebep olmayın —-o kadar, “ dedim
Modern Türk şiirinin en sarsıcı, en naif ve derinlikli kadın seslerinden biri olan Didem Madak’ın 2002 yılında yayımlanan anıtsal eseri "Ah'lar Ağacı", ev içlerinin gizli kalmış kederini, kadınlık deneyimlerini, anasızlığı ve kırgınlıkları ironik bir hüzünle sunan muazzam bir edebi başyapıttır. Eser; mutfak tezgahları ile kalbin kuytuları arasında sıkışıp kalmış sıradan hayatları, geçmişe duyulan özlemi ve kırık dökük anıları odağına alır. Didem Madak; bu soluk soluğa okunan hüzünlü dizelerin paralelinde, hayatın tüm o sert ve köşeli gerçeklerine karşı şiiri, masalları, rengarenk boncukları ve çocuksu bir hayal gücünü kurguya dâhice entegre eder. Şair; hayal kırıklıklarını ve mutlak yalnızlığı, anne özlemi ve dertleşilen "Ah'lar Ağacı" imgesiyle cerrah titizliğiyle harmanlar. Yazarın o hem ağlayan hem de kendi acısıyla alay edebilen, gündelik dilin sadeliğinden beslenen ama devasa bir felsefi derinlik barındıran görkemli dili; bu şiir kitabını basit birer manzume olmaktan çıkarıp, erken yaşta kaybedilen bir dehanın ruhunun çığlığını ölümsüzleştiren çok katmanlı edebi bir anıta dönüştürür.
