Bugün ilginç bir bilgiyle karşılaştım, bunun üstünde biraz muhasebe yapmak istiyorum. Öyle bir ağaç düşünün ki bir hayvanı kölesi yapıyor, düşündüğümüzde böyle bir şey mümkün mü demeden edemiyoruz. O zaman sizleri Akasya ağacıyla tanıştırayım. Doğada bitkilerin hareket kabiliyeti kısıtlı olduğundan her zaman yenilme riski altındadırlar. Akasya ağacı da otçuları uzak tutmak adına yapısında keskin dikenler ve acı bir tat geliştirmiş. Fakat bu savunma sistemi yeterli olmayınca çözümü bu sefer de karıncaları köleleştirmekte bulmuş. Peki nasıl mı? Akasya ağacı karıncalara mükemmel bir ev sunar, ağacın üzerindeki dikenler boş olduğundan karıncalar burada ev yaparlar. Ağaç bununla da yetinmez, yetişkin karıncalar için tatlı bir sıvı, yavru karıncalar içinse protein açısından zengin özel besinler üretir. Yani karıncalara hem yiyecek hem de ev sunar. Karıncalar bu kadar güzel bir evin hakkını vermek için elinden geleni yapar. Bu süreçte ağaca zarar veren hayvanları sokar, hatta güneş almasını engelleyen bitkilerin yapraklarını bile budarlar. Yani anlayacağınız Akasya ağacı torbacılığın dibini vurmuştur, kendisine bu kadar iyi bakan muhafızlarının kaçmasına asla izin vermez. Karıncalara verdiği tatlı sıvıya öyle bir enzim katar ki karıncalar başka hiçbir şekerli besini yiyemez hale gelir. Buna alışan bir karınca ağacı terk etmeye kalkışsa dahi başka yerde yiyecek bulamadığı için açlıktan ölür. Şu karıncalar da köleliğe ne meraklılarmış! Demem o ki Akasya ağacı bir nevi Haşhaşiler gibi davranmış. :D Bu olayı günlük hayatımız açısından da düşündüğümüzde aslında karıncalardan pek de bir farkımızın olmadığını göreceksiniz. Akasya ağacı da burada devlet ve üst kesim yöneticiler oluyor sayın arkadaşlar. Sözde Akasya ağacının rahatı kaçmasın diye karıncayla anlaşma yapılıyor ama
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ellerinden tanımammı sandın sadece bir parmağından bile tanırım… ne anlamak istiyorsan onu anla ((REHBER))
Gidipte tanımadığım birine içimi açacak kadar çocuk değilim herşeyin farkında olupta yazdım o yazıları(drkdrms)
Amaan neyse
benim için biri böyle yazılar yazsa ben geri dönermiydim bilmiyorum
Bir daha denemekten korkardım tabi
İnsanın en çok zoruna giden şey ise bu kadar fazla konuştuğunu bilip yanında susmak , konuşamamak :(:(
Sevgi güzel gelirki kim olsa onu böyle seven birini merak eder yaptığın gibi sadece seven biri işte
Seni seven ama sevmediğin kişiye yapacağın en büyük iyilik çekip gitmen olur ,merak falan etme ,git koşarak git bir şekilde git işte
Kimi ne kadar çok seversen o kadar değersizleşirsin bunu kabullenmek zor maalesef
Gerçekten hayatın en büyük ironisi bu...
Karşına seni her şeyden çok seven, değer veren birini çıkarıyor ama kalbin çoktan başka bir enkazın altında nöbet tutuyor oluyor. Onun yanındayken mutlu olacağını çok iyi biliyorsun ama içindeki o 'eskide kalmışlık' yüzünden kime baksan o geçmişin gölgesini görüyorsun. Sırf bu yüzden, karşındakine kırık dökük ve başkasına ait hislerle dolu bir kalple gitmemek için kendi içinde savaşıyorsun.(burda kendimden bahsetmedim çözemediğim sen bu cümleleri andırttırıyorsun)
Eda böylemi olacak yani okey gittin tamam böylemi devam edicek sen hergün gelip birşey yazmışmıyım sana yakınmışmıyım diye bakıcaksın sen baktıkça ben yazıcam nereye kadarya bu, beni ben olmaktan çıkarttın ben bu kişi değilimya benimle oyunmu oynuyorsun ne yapmaya çalışıyorsun sen ,yeter cidden çocukmu sandın beni
Herşeyin farkındayım
Neden bırakamıyorsun bırakya zaten o kadar üzdün tam git vallaha bakma ,umut vermek istemiyorum falan diyordun ,onlarıda unuttum git artık bakma arkana merak falan etme neden merak
Neverland Wendy Peter Pan
Yetişkin Peter Pan özgürlüğüne takık ve sorumluluk almaya alerjisi olan biridir.Bu bir pop psikoloji tabiridir.Bahsi gecen peter pan yetiskin görünümünde ama çocuk kalma arzusunda olan çelişkili bir karakterdir.Yakınlığı yutulma olarak algılama eğilimi vardır.Bu yüzden başlarda çok büyüleyici bir flörtözdür ama ona ihtiyaç duyulduğunda duygusal erişilmezliğiyle yüksek duvarlarını çoktan örmüş olur.Neverland’ini korumak ister ama dünyanın sert gerçeklerindende onu koruyacak bir Wendy’ e yani kurtarıcı bir kadına ihtiyaç duyar. Sevgili Wendy sen erken yaşta büyümek zorunda kalmış, sınır koymakta zorlanan, faydalı olmak için herşeyi feda etmeye hazır koca yürekli bir kadınsın.Peter Pan’in çocuksu kalabilmesi için onun adına kararlar verecek onu zamanla kontrol edecek ve domestikleşeceksin.Peter Pan ise senin tarafından yutulma deneyimine bir çeşit başlarda ‘bakılıyorum’ konforuyla önce müsade edecek ta ki bir gün ansızın firar edene kadar.O firar edecek çünkü ilişkiyle birlikte sorumlulukları artmış olacak.Seni bir romantik partner olarak değil de annesi gibi görmeye başlayacak.Ve senin onu ilk günlerde gördüğün, dahi tatlı çocuk olarak yeniden sevilebileceği yeni bir Neverland arayacak.Bu ebedi çocuğu sen Weny büyütemezsin. Onun büyümesi için Neverland in dışındaki iklimin rüzgarını nihayet teninde hissederse değişim başlar.Wendy ise Peter’a müdahale etmeyi bırakmalıdır.Elektrik faturasını yine ödemediğinden kesilecekse , uyanamadığından işten atılacaksa atılmasına, bu acıyı çekmesine izin vermelidir. Peter ı büyütmeye çalışmaktan vazgeçmelidir.
(aysilsusuzlu)
Aşk acısını falan bilmem ama sonra yerim diye sakladığın çikolatayı kardeşlerinin yürütmesi çok acı veriyor 😔
Durmadan müdahale etmişlerdi, o kadar çok konuşmuşlardı ki sadece dudak hareketlerini duyuyordu kelimeleri kaybolup gidiyordu ulaşamadan ona. Kararını verdi. Denizin kenarında maviliğe kucak açacak rüzgârın bedenini ürperten tatlı serinliğine saracaktı kendini. Ağır bir yorganın kollarında uykuya sarar gibi kendini. Kurduğu dünyayı oyuncak etmek zorundaydı kendine, yoksa aldığı nefesler onu tıkayacaktı