sude
@colade
15 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
8/10
2023 19. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yirmi yıl önce olsaydı susardık, oysa şimdi tek bir insan gibi ayağa kalkmaya ve ezilen kardeşleri uğrunda kendini feda etmeye hazır olan Rus halkının sesi duyuluyor; bu büyük bir adım ve güç göstergesidir.
- Ama sadece kendini feda etmek degil ki bu, aynı zamanda Türkleri öldürmek, dedi Levin sekinerek ve elinde olmadan konusmayı kendisini o kadar cok mesgul eden düsüncelere bağlayarak, - Halk, kendi ruhu için fedakârlik eder ve etmeye de hazirdir, ama cinayet işlemek için değil, diye ekledi.
Ancak bu, yalnizca bir yalan değildi, bu, kötü bir gücün. kötü, iğrenç ve boyun eğilmesi olanaksiz bir gücün acımasiz alayıydı. Bu güçten kurtulmak gerekiyordu. Kurtuluş herkesin kendi elindeydi. Kötülüğe olan bu bağımlılığı sona erdirmek gerekiyordu. Bunun tek çaresi vardı: Ölüm.
Mutlu bir aile babası ve sağlıklı bir insan olan Levin, intihara birkaç kez öyle yaklaştı ki, kendini asmamak için ipi sakladı, vurmamak için silahla dolaşmaktan korktu.
Ama Levin kendini vurmadı, asmadı da, yaşamaya devam etti.
O anda da yaptığı şeyden korkuya kapıldı. “Ben neredeyim? Ne yapıyorum? Neden?” Kalkmak, kendini geriye atmak istedi; ama çok büyük, acımasız bir şey başına çarptı ve sırtından sürükledi. Mücadele etmenin olanaksız olduğunu hissederek “Tanrım, bütün günahlarımı bağışla!” dedi. Bir şeyler mırıldanan ufak tefek bir köylü, bir demirin üstünde çalışıyordu. Ve Anna’nın okuduğu kaygılarla, aldatmalarla, dertlerle, kötülüklerle dolu kitabı aydınlatan mum, her zamankinden daha parlak ışıldayarak daha önce karanlıkta kalan her şeyi aydınlattı, çıtırdamaya başladı, sönmeye yüz tuttu ve sonsuza dek söndü.