Tayfur SAKALLI
@colt4
Şu anda okuduğu kitap
Allah'ın Resulü (as), 'Allah senin geçmiş ve gelecek günahlarını bağışladı’ ayetiyle müjdelenmiş olmasına karşın kutlu ayakları şişinceye değin geceleri namaz kılıyor, kullukta bulunuyordu.
Reklam
İnsan, unsura bağlı olan varlıklar arasında, kendisi dışındakilere ancak balçıktan yaratılmış beşer olması dolayısıyla üstün sayılmıştır. Öyleyse insan, kendisinde mübaşeret eylemi olmaksızın tüm öğelerden yaratılmış türün en ulusudur. Demek ki insan, derecesi itibariyle yerde ve gökte yaşayan meleklerin tümünden üstündür. Yüce melekler ise, ilahî yasa ile bu varlıktan hayırlıdır.
“Ey Habibim, sen sevdiğine hidayet edemezsin ama Allah dilediğini doğru yola iletir”
Eğer çaba için etki genel olsaydı Allah elçisinin çabası etki ederdi ve kuşku yok ki, insanlar içinde hiç kimse Efendimiz'den (as) daha olgun, daha yüce ve güçlü değildir. Buna karşın amcası Ebu Talib'le ilgili olarak elinden bir şey gelmedi. Yukarıda geçen ayet de, Ebu Talib hakkında indirildi.
Müminin kalbi, Allah'ın rahmetinin arşıdır. Hatta ondan daha geniştir. Çünkü gönül, Yüce Allah'ı içine sığdırır. 'Yere göğe sığmadım, inanmış olan kulumun yüreğine sığdım' sözü Yüce Allah'tan naklen Elçi'nin söylediği bir hadistir.
Takva ehli kimseler, zaman olur ki kendi benliğini suretiyle Allah'a siper eder. Çünkü kulun kimliği, Allah'ın kuvvetleridir. Bundan ötürü, kul denilen varlığı Hak denilen varlığına tanık kılmıştır. Bilenin bilmeyenden ayrılması böyle mümkün olacaktır.
Reklam