İsteklerimin giderek daha da azaldığını ve zayıfladığını, duygularıma bir tür donukluğun yerleştiğini görüyordum; belki de en iyisi şöyle ifade edecek olursam, bir tür ruhsal iktidarsızlık ve yaşamda tutkuyla yer alabilme yetersizliği hissettiğimi söyleyebilirim.
Seni seviyorum. Seni seviyorum. Seni seviyorum. Bunu dalgalara yazacağım. Göklere. Kalbime. Hiçbir zaman görmeyeceksin ama bileceksin. Tüm şairler ben olacağım, hepsini oldürüp sırayla her birinin yerine geçeceğim ve
tüm liflerde ne zaman aşk yazıya dökülse senin için olacak.