Yalana yalana yalanla yaşayana sor
Yastığa başını koyunca aklından geçenleri
İnsan, insan olduğu kadar var
Yoksa kim hatırlardı çoktan göçenleri
Dünya malı yalnız bir ömre kadar
Yoksa giyer miydi ölüler cepsiz kefenleri
youtu.be/kOrLbm8erNo
"Açarken ufkunda güller alevden"
Çıktı, her günkü gibi gülerek evden
Kimseye belli etmedi içindeki yangını
Yürüdü, kendinden emin
Sonsuzluğa doğru
Galata kulesinde bekliyordu ecel
Bir fincan kahve, bir kadeh konyak
Ölüm yolcusunun son arzusuydu bu
Bir adam düştü Galata kulesinden
Bu adam benim oğlumdu
-Ümit Yaşar Oğuzcan
Tanrım bana sabır ver
Tahammülüm yok artık
Gözüme bir perde ger
Tahammülüm yok artık
Bu deliler alemi
Büktü benim belimi
Bu bitmeyen elemi
Tanrım doldur çilemi