Sinek
-bir yaz akşamı
+aha başladı coni yine
-yok be sinekler dans etmiyo
+tamam tamam anlat
-masamda..
+ya s*kicem bak adam gibi sinliyoz işte..
-lan şiir değil be bi dinlee daa
+tamam hadi
-deniz kokan esinti var böylee ama nasıl tam böyle bi şarkı okucam ama..
+ya uzatma be kardeşim
-sinek
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
bombalanan insanlarımız adına da
haykırıyoruz bir kez daha
katil amerika
önce gürleyen sesimiz kovar yankeeleri..
sonra biz
bombalanan topraklarda yakılan halkların
soracakları hesap bitmedi daha
bitmeyecek..
geçit yok amerika'ya..
buralarda biz varız heyy..
türküz kürdüz arabız biz..
sömürü, işgal, istila varsa
ya istiklal ya ölüm diyenler de vardı
varlar, va rolacaklar hey..
biz varken, geçit yok amerika'ya
buralarda biz varız
halkız biz
sömürü işgal istila varsa
kurtuluş kavgası olacaktır
biz halkız
bağdat yanan çocuk çığlık çığlığa..
çığlık dicle'ye, nehir denize
denizler dalgalı mahir'ce meydanlarda..
vurun dalgalar made in usa kıyılara
yükselin denizler..
meydanları sel alsın
boğulup gitsin bu yankiler coni'siyle toni'siyle
Gece saat bir ve Rojin'in videoları karşıma çıktı gözyaşlarımı tutamıyorum. Bir babanın çaresizliği,bir annenin "Benim kızım intihar etmez." sözü aklımdan çıkmıyor. Sırf Kürt ve fakir diye ailesinin arkasında durulmamış bir kadın var ortada. Neyin ırkçılığını yapıyorsunuz? Irkçılık yapılıcak konu mu bu gerizekalılar. Hayalleri için yola çıkıp o yoldan bir daha geri dönmemiş bir kız var ortada. Hiç mi vicadanınız sızlamıyor. Her gördüğümde o adamın haykırışlarını aklıma babam geliyor,ya benim babam olsaydı bu diye düşünmeden edemiyorum. Empati duygusundan mahrum musunuz? Yaşadığım şehri bırakıp ailemden uzak bir yere okumaya geldim. Gelmeden önce hep düşündüm kötü bir şey olur mu diye. Saat 6'dan (18.00) sonra çok acil bir şey olmadıkça yurttan çıkmıyorum,çıkamıyorum çünkü korkuyorum. Hergün öldürülen bir sürü kadın ve başı boş gezen bir sürü katil varken dışarı çıkmaya korkuyorum. Şuan bu yazıları yazarken bile acaba bir gün birileri benim için de adalet aramak zorunda kalır mı diye düşünmeden edemiyorum. Sadece ölmeyelim istiyoruz bu kadar. Kadınları anlamıyoruz diyip durmak yerine kadınlara yaşama hakkı verin. Kadınların sizin tarafınızdan anlaşılmaya ihtiyaçları yok ama yaşama istekleri var. Susmayın nolur susmayın. Ülke de artık sadece kadınlar öldürülmüyor. Çocuklar ve erkeklerde buna dahil artık. Dün katlettikleri kişiler Gülden Coni,Hakan Çakır,Ahmet Minguzzi,Alperen Ömer Toprak,Ayşenur Hilal,İkbal Uzuner,Özgecan Aslan,Narin Güran ve niceleriydi bugün Rojin Kabiş ve belki yarında bu yazıyı yazan ben yada okuyan sensin. Susmayın sustukça sıra size de geliyor. Ateş sadece düştüğü yeri yakarsa bir gün sana da denk gelir.
İnsan! Doğanın bu en ussal, konuşan, düşünen yaratıkları ama ya bu bencillikleri, hırsları, acımasız eylemleri?.. Hiç bir doğa yaratığında böylesi bir acımasızlık yoktu. Hiçbir canlı varlık insan kadar acımasız değil. Renkleri ne olursa olsun hiçbir güvercin, kumru, serçe ötekini yadsımaz. Adları ne olursa olsun Elif, Eleni, Mahir, Hasan, Hektor, Tarkan, Temel, Ali, Coni hiçbir çocuk ötekini yadsımaz. Dinleri ne olursa olsun Musevi, İsevi, Muhammedi, Budhası, Brahmanı, Mecusisi hepsi de bir yaratan diyor. Düşüncesi ne olursa olsun; sağcısı, solcusu, ateisti. Hepsi de insan olsun, sevgiyle yoğrulmuş olsun, hayvanlar gibi sadık, özverili olsun. Ana sevgisiyle dolu dolu olsun (Büyüktanır, 2015, s.652-653).
Kadın olmak...
Merhaba...ben Beyza. Bu ülkenin herhangi bir sokağında yürürken adımlarını hızlandıran, gece yalnız kalınca anahtarını parmaklarının arasına alan kadınlardan biriyim. Bugün bu cümleleri sadece kendi adıma değil; Emine için, Özgecan için, Pınar için yazıyorum. Yaşamak isteyen, gülmek isteyen, özgür olmak isteyen tüm kadınlar adına konuşuyorum.
Ben uzun zamandır içimde bir şeyleri susturuyorum. Belki alıştım, belki korktum, belki sesimi duyuramayacağımı düşündüm. Ama artık sustukça içim kanıyor. Çünkü her sessizlik başka bir kadının yok sayılması oluyor.
Neden hep kadınlar katlediliyor? Bunu hiç düşündünüz mü? Bu yıl tamı tamına 216 kadınımız katledildi. Hem de sokaklarda elini kolunu sallayarak gezen yavşaklar tarafından. Hayır küfür ettiğim için özür dilemeyeceğim. Hak ediyorlar hatta daha fazlasını...
Ben 14 yaşımda bir kız çocuğuyum, sokaklarda özgürce dolaşmak benimde, bizlerinde hakkı öyle değil mi? Ama neden dolaşamıyorum, Neden her güldüğümde insanlar ayıplayıcı bir şekilde bakıyor? Neden kısa bir şeyler giydiğimde karşı cinslerin gözü bana kayıyor? Neden bir kadın tecavüze uğradığında "Adamı o ayartmıştır" deniliyor? Neden ben dışarı çıktığımda yanımda biber gazı taşımak zorunda kalıyorum? Neden ben namussuz taraf olarak görülüyorum? Neden ben ölüyorum?
sorun bizde mi?
SORUN BİZDE FALAN DEĞİL!
SORUN BU AHLAKSIZ , CAHİL, ADALET BİLMEYEN, HER ŞEYİ YARGILAYAN , İĞRENÇ FİKİRLERE SAHİP OLAN O TOPLUMDA.
"ARTIK YETER!"
Bu iki kelime, yıllardır susturulan kadınların en derin haykırışı. Sokakta yürürken arkasına bakmak zorunda kalan kadınlar... Giydiği kıyafetle değil, taşıdığı canla, fikirle, hayalle var olmak isteyen kadınlar… “Hayır” dediği için öldürülen Emine Bulut, boşanmak istediği için katledilen Münevver Karabulut, Leyla, Rana, Gonca...Bu liste uzayıp