“Günümüz dünyasının sorunu da bu zaten. Kimse güzel bir kitaba vakit ayırmıyor.”
Reklam
Sabahın üçünde çalışmaya başlayınca insan her şeye alışıyordu.
“Noel’i sevmeyen çok kişi var. Bazıları için yılın en yalnız günü olabiliyor.”
İlk olarak kitabı oldukça beğendiğimi söyleyebilirim. Yazarın Harpagon karakterinin, dünyevi zevkleri tüm varlığı hâline getirmiş, sahip olduklarını kendilerinden bile önde tutan insanları harika yansıtmış olduğunu düşünüyorum. Kendi parası söz konusu olduğunda kızına, “Keşke seni boğulmaktan kurtarmasaydı da bu yaptığını yapmasaydı” demesi, gerçekten bu tip zihniyetteki insanların halk önüne sunulmasının en iyi şekli olduğunu düşünüyorum. Böyle insanlar gerçekten kendi ailelerini oldukça kolay hiçe sayarlar - ki kendi hoşnutluğu ve bencilliği yüzünden çocuklarına olan tavırlarını kitap boyunca okuyoruz. Her ne kadar bu cimrimiz alması gereken dersi asla almasa da -tıpkı gerçektekiler gibi- kitabın sonundaki tesadüfler ve gençlerin arzularına kavuşabilmesi hoşuma gitti. Bu karakterden sonra daha düşünceli ve insancıl bir baba figürü görmek hoştu. Ayrıca kitaptaki abartılı yaş farkı söylemleri hoşuma gitmese bile oyunun yazıldığı dönemi düşünecek olursak oldukça doğal, zaten kitapta da bu yaş farkları romantize edilmemişti. Gerçekten ince düşünülmüş bir eserdi, yazarın kaleminden çıkan diğer oyunlarını da okumak şart oldu.
