Ohaaa çüşşşş bu nasıl son
Mal gibi ağzım açık kaldım. Arkadaşım kafamda türlü son kurdum bu kitap için ama bunu beklemedim ne yazdın sen neeeee (Allah'ım cidden çıldırmalık devamını nasıl
Gotik Bir Distopyanın Peşinde...1000Kitap
Puan vermedi·200 syf.·
2026 57. kitabı
Hikaye, adından da anlaşılacağı üzere bildiğimiz o klasik, ağır zombi klişelerinden çok farklı. Kara mizahla harmanlanmış, fazlasıyla dinamik ve alternatif bir dünya var karşımızda. Yılların eskitemediği bir manga okuyucusu olarak, bu kitaptaki o hızlı tempoyu sonuna kadar hissettim. Bir oturuşta, adeta bir solukta bitti zaten. Kestirilemez, asi ve tam anlamıyla "cool" karakter tasarımları hikayeyi sürüklüyor.
Zombie Makeout Club serisinin üçüncü kitabı olan Ölüm Busesi'nin o gotik, punk ve distopik havayı buram buram hissettiren çizim tarzı o kadar muazzam ki Peter Richardson’ın yarattığı bu evren, görsel olarak tam anlamıyla bir görsel şölen. Pop-kültür ögeleriyle süslenmiş, biraz vahşi, biraz romantik ama kesinlikle çok tarz bir distopya arıyorsanız bu kitaba kesinlikle bir şans vermelisiniz.
Zekânın Mizahla Kamufle Ettiği Yalnızlık...
Dublörün Dilemması bana göre sadece bir roman değil; hızla çalışan bir zihnin edebiyata dönüşmüş hali. 
Murat Menteş cümle kurmuyor, adeta yumruk atıyor. Oyunbaz, ironik, sarkastik diliyle insanı bir roller coaster’a bindiriyor. Kitabı okurken olaylardan çok zihnin ritmine kapılıyorsunuz. Bir sayfada kahkaha attırıp diğer sayfada varoluşsal bir boşluğun kenarına getiriyor. Türkiye’de birçok roman yürürken, Menteş koşuyor. Hatta bazen fren patlatıp duvarın içinden geçiyor :)
Ama tam da burada enteresan bir şey başlıyor: Bu kadar parlak bir dilin altında gerçek bir yalnızlık hissi dolaşıyor. Karakterler çoğu zaman gerçek insandan çok stilize bir zihinsel estetiğin parçaları gibi. Herkes fazla “cool”, fazla hazırcevap, fazla hızlı. Ve bu yapaylık bazen bilinçli bir maske gibi duruyor. Sanki roman sürekli şunu söylüyor: “Bazı insanlar hissettikleri boşluğu duygularla değil, zekâlarının hızıyla bastırır.” Bu yüzden kitabın ruhu bana göre trajik aslında. Mizahı yüksek ama alt katmanda ciddi bir yabancılaşma var.
Belki de bu yüzden bu adam ne yazsa okurum diyorum. Çünkü bazı yazarlar hikâye anlatır; bazılarıysa zihninin çalışma şeklini değiştirir. Menteş ikinci grupta. Evet, bazen gösterişli. Evet, bazen hakikatin etrafında dönüp merkezine tam inmiyor. Ama yine de birçok steril ve ruhsuz metinden daha canlı, daha cesur, daha karakter sahibi. Onu okumak bazen edebiyat okumak gibi değil; uykusuz, zeki ve hafif yaralı bir zihnin içinde dolaşmak gibi.
Okur kalın...Alıntı
Selam canım nasılsın Bugün size, kendini yeniden bulma ve yasak gibi hissettiren, bir aşk hikâyesiyle geldim. Kovboy romantizmi havasını o kadar güzel vermiş ki kitabı okurken sürekli yağmur sonrası
Ay ay ayyyy çok beğendimm.
Çok güzeldi çok komikti erkek karakter çok güçlüydü karakterliydi yakışıklıydı cool ve korumacı ya çok beğendim kız karakter de tam dozundaydı korkularını anladım çok uzun tutmamasına sevindim kendiyle barışık olmasına sevindim zekası mükemmeldi cesareti çok iyiydi çok güzel yazılmış ve kadının ilk kitabı ya hayret. Gerçekten büyük başarı bence bu tarzda yazabiliyor olması kadın şey yazmış hatta ben bu tarz kitap istiyordum bulamıyordum kendim yazayım dedim. Efsane ya daha güzel kitaplar gelecek bence bu kadından ben bu tarz seviyorum erkek karakterin güçlü olup da kadın karaktere karşı zaaflı olması kadın karakterin de bunu kötüye kullanmayıp dozunda karşılık vermesi ya çok hoşuma gitti kitap diğerlerini de okuyacağım ama araya mutlaka 1.02 kitap sıkıştırmayı düşünüyorum yoksa sıkılıyorum seriden ama lütfen okuyun ya çok eğlenceliydi çok güzeldi
Aile Faciası1000Kitap
Ay şimdi düşün… böyle bir evdesin. Dışarıdan bakınca “ne kadar saygın aile maşallah” ama içerisi tam skandal evi. Herkes birbirine “efendim, hanımefendi” diye dolaşıyor ama gözler başka yerde, akıllar başka yerde.
Anjel zaten olayın kraliçesi. Kadın gelmiş “çocuk eğiteceğim” diye, evin erkeklerini tek tek eğitmiş resmen
Ama suç sadece onda mı? Asla. Erkekler de öyle hazır bekliyor ki, sanki biri gelsin de bizi yoldan çıkarsın diye nöbet tutuyorlar. Biraz ilgi görünce hemen “biz aslında çok yalnızız” moduna giriyorlar. Tabii canım.
Bir de en komik taraf şu: herkes kendini çok akıllı sanıyor.
“Kimse anlamaz, biz çok gizliyiz.”
Aşkım bütün ev zaten olayın farkında, bir tek siz farkında değilsiniz.
Ve o son sahne… AY ORASI VAR YA
Kapılar açılıyor, gerçekler saçılıyor, milletin yüzü düşüyor… tam “yakalandın tatlım” anı.
Herkes bir anda:
* “Ben öyle demek istemedim”
* “Aslında yanlış anlaşıldı”
* “O beni kandırdı”
E tabi, suçlu hep karşı taraf zaten
En sevdiğim şey şu oldu: kimse cool kalamadı. Hani bazı karakterler vardır ya “ben durumu kurtarırım” diye… yok. Herkes tek tek dağıldı. Resmen toplu rezalet izledik.
Şunu net söyleyeyim: Bu kitap mahalleye düşse var ya, 3 gün kimse uyumaz. Herkes camdan camdan bakar, “dün gece ne oldu biliyor musun?” diye anlatılır.
Genel olarak okurken hem güldüm hem sinir oldum açıkçası şaşırmadım Hüseyin Rahmi’ nin kalemi böyle biz severiz entrika