Buna çok önceden karar verilmiştir. İnsanlar için umutsuzluk denilen şey imkansızdır. İnsanlar genellikle umutla kandırılır; ama aynı zamanda "umutsuzluk" kavramıyla da aynı şekilde kandırılırlar. Bunu açıkça ifade edeyim. İnsanoğlu mutsuzluğun derinliklerine düştüğünde bile birazcık bir umut ışığını el yordamıyla arayıp durur.
Ölümün ve yaşamın bir madalyonun iki yüzü olduğu farkındalığına ulaşmam hakkında böbürlenmiyorum ama ölmek de yaşamak da aynı şey değil mi? Her iki durum da aynı derece acı verici.
Toplum adaletsizdi. Erkek çalışanlar yapamadıkları şeyleri de yapabiliyormuş gibi, kadın çalışanlar da yapabildikleri şeyleri yapamıyormuş gibi gibi davranmak zorundaydı. Şimdiye kadar kimbilir kaç kadının var olan yetenekleri yok sayılmıştı? Acaba şimdiye kadar kimbilir kaç erkeğin var olmayan yetenekleri var sayılmıştı?