Karım güzel, kendine bakıyor, dostluktan hoşlanıyor,
Herkesle görüşüyor, güzel şarkı söylüyor,
Çalıp oynuyor diyecekler korkusuyla
Kıskançlığa yer veremem.
Bunlar yeni değerler katar değerli bir insana.
Bir kıyamet vahyi seç, herhangi bir kıyamet. Siyah katrandan bir deniz, ölü şeyler. Rüzgar esmiyor. Işık yok. Hiçbir şey kımıldamıyor, bir arı, bir örümcek bile. Sessiz bir evren. Zamanın titreyip sona erişi böyle olacak, olayların ve fikirlerin kısa, sıcak bir kaynaşmasının insan eliyle tesadüfen başlatılması, gene tesadüfen söndürülmesi. Gerçek sona eriş değil elbette, hatta başlangıç bile değil. Zamanın akışında ufacık bir dalga.
Eğer sanatın fikirleri güzel idiyse bu sanatın kabahatiydi, Ozan'nın değil. Ormanda tatlı tatlı şakıyan kuşlar var diye insanlar birbirlerini daha nazikçe mi öldürdüler?