Eceli gelen kimselerin henüz bitmemiş, yapılmamış, yaşanmamış şeyleri olurmuş. Ölümlüler son sayfasını okumadan kapatamayacakları bir kitap olduğunu sanır hayatın. Oysa Hayat Kitabı’nın son sayfası yok çünkü her son başka bir hikâyenin ilk sayfasıdır.
Sevgi feci halde etkili bir tuzaktır ve savaşın en gaddar yanı, sevmeyi ölümcül bir risk haline getirmesidir. Anneni öldüreceğiz. Kız kardeşinin ırzına geçeceğiz. Erkek kardeşinin kemiklerini kıracağız…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölü. Bu kelime insanın sevdiklerine her atfedilişinde daha mı gerçek oluyordu yoksa gerçekliğini mi kaybediyordu?
En büyük korkularımız daima ayaklarımızın altında gizlenip sert ve sağlam olmasını dilediğimiz zemini sarsarlardı.