On dokuzuncu yüzyılda Darvinciliğin yükselişi, insaymunlara yönelik tutumları kutuplaştırdı. Evrim düşüncesinin kendisini hazmedebilmiş
muhalifler, aşağı ve iğrenç canavarlar olarak algıladıkları varlıklarla kuzen olma durumu karşısında mide krampları geçirip duraksadılar ve çaresiz, onlardan farklılıklarımızı şişirmeye çalıştılar. Bu durum en çok da goriller için geçerliydi. İnsaymunlar "hayvan"dı; biz ayrıydık. Daha kötüsü, kedi ya da geyik gibi diğer hayvanlar kendilerine göre güzel görülebildiği halde, goriller ve diğer insaymunlar sırf bize benzedikleri için, karikatür, çarpık, acayip görünüyorlardı.