sevgilim
bu ayak sesleri, bu kâtliamda
hürriyetimi, ekmeğimi ve seni kaybettiğim oldu
fakat açlığın, karanlığın ve çığlıkların içinden
güneşli elleriyle kapımızı çalacak olan
gelecek günlere güvenimi kaybetmedim hiçbir zaman
ve bir çocuk ağladı yaralı sokaklarda, bir umuda gebe kaldı seher,
nasılsa sura üfleyecek ruh,
ne de olsa bitecek bu hicran
ve sevgilim, göğün ışığı seni bana getirecek bir gün
insanoğlunun kaderindeydi acı. ve birileri doğardı başka birinin üzerine. birileri gölge gibi tırmalardı her gün insanı. acıyı adıyla soluklayan herkes atardı bir başka adım. bir başka adama verirdi canını. kadının sırrını paylaşan her can unutulur giderdi
