dazai okurken çok sevdiğim iki şey var ; birincisi sanki o an karakterlerin yanındaymış onları kenarda oturup izliyormuş gibi hissettirmesi , ikinci olarak karakterlerin içine kendini gizlemesi ki bu karakterlerle tanışmamız . evli bir kadınla intihar etmeye karar veren yozo sevgilisi ile sabahın erken saatlerinde intihar etmeye çalışıyor ono ölüyör ama yozo bir balıkçı teknesi sayesinde kurtuluyor kitap boyunca hissettiği suçluluğu espriler yaparak gizlemeye çalışıyor o bir soytarı çiçeği kendi dertlerini unutmak için insanları güldüren bir soytarı çiçeği yozo seni çok iyi anlıyorum ama bizim gibileri kimse ama hiç kimse anlamaz