Ağabəyim Ağa:
-Şahım, soruşursan ki, nə arzum var? Dərdim nədir? Bu dərdin adı vətən həsrətidir. Vətənimi mənə verə biləcəksinizmi? Arzum , bir gün də olsa, doğma bağımı görmək , çiçəklərinin ətrini qoxulamaqdır. Sizin bağınız mənə cənnət Qarabağımın zövqünü vermir...
Bu söhbətdən sonra şahın əmri ilə yeni bağ salınır və bağbanla birlikdə ora Şuşada bitən bütün ağac və güllərdən gətirib əkirlər. Iş tamam olduqdan sonra Fətəli şah Ağabəyim Ağanı şəstlə yeni "Vətən bağı" adlandırdığı yerə dəvət edir.Bağı gəzərkən büzüşmüş xarıbülbülü görən Ağabəyim Ağa yenə kövrəlir, əyilib onu dərir və doluxsunaraq deyir:"Sən məndən vəfalı cıxdın, xarıbülbül ! Mən yad torpağa uyğunlaşdım, amma sən dözməyib məhv oldun".