İnsan olarak doğuyoruz. Kesbî olarak değil, vehbî olarak... Ancak bu lütuf bize rağmen bizde kalmıyor. Bizimle beraber, bizim isteğimizle, bizim emeğimize, bizim gayretimizle bizde kalıyor. Bu istediği, bu emeği, bu gayreti göstermeyenlerden ise süreç içerisinde ayrılıyor. Ömür ne kadarsa insan o kadar yaşıyor ancak insan olarak başladığı hayatını, insan olarak devam ettirip insan olarak bitirebiliyor mu, o meşkûk. O yüzden Samî Efendi sık sık uyarırmış: "Evlâdım, kabre insan olarak giriniz."