cunning
@cunning14
Zaten Gençlerbirliği camiası, Ankara'nın aristokrat takımıdır. Siyasal Bilgiler, Hukuk Fakültesi, Atatürk Lisesi mezunlarıdır genellikle camianın fertleri. Ama bizim Ankaragücü öyle değildir. Yenidoğan, Yenimahalle, Altındağ, Hacettepe gibi semtlerin birleşimidir Ankaragücü! Mesela, Ankaragücü taraftarı olaylara karışır, rakip taraftarlara dayak falan atar ama Gençlerbirliği taraftarlarının o taraklarda bezi yoktur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Günlerimiz arsalarda futbol oynayarak geçiyordu. Mahallemizde benimle aynı yaşlarda, biraz değişik bir genç vardı. Bizimle ve futbolla hiç alakası yoktu. Gitarını sırtına vuruyor ve selam bile vermeden yanımızdan geçiyordu. Biz de bu hareketine çok kızıyorduk. Yanımızdan geçerken bakıyoruz adama, o da bize bakıyor ve her seferinde selam vermeden yürüyüp gidiyordu. Biz de arkasından küfür ediyorduk. Bu genç, yıllar sonra karşımıza ''Kayahan'' olarak çıkacaktı.
Sonra aynı mahalleden çıkan iki kişi olarak bir vesileyle tanıştık tabii. ''Ulan, hıyar gibi selam vermeden yanımızdan gidiyordun,'' diye takılırdım sohbetlerimizde kendisine. O da bana ''Siz de hıyar gibi sabahtan akşama kadar top oynuyordunuz. Ben sanatçıyım oğlum, gitar çalmaya gidiyordum,'' diye cevap verirdi.
Babam bu süreçte Ulus gazetesinde müstear isimle gizli gizli yazılar yazıyordu. O zaman babamla aynı odada yazı yazan biri daha vardı: Bülent Ecevit. Babam ile Ecevit'in masaları yan yanaymış meğerse.
(Üniversiteye girdiğim ilk yıllarda, Türkiye'de Bülent Ecevit rüzgarı esmeye başladı. Üzerinde mavi gömlek, başında kasket. elinde beyaz güvercinler... Lakabı da Karaoğlan. Bana da sempatik geliyordu. Sessiz, sakin, efendi biriydi. Babam bir gün, ''Bu Ecevit'e güvenme'' dedi. Bende ''adamı kıskanıyorsun değil mi?'' karşılığını verdim. Babam devam etti: ''O, karısının sözünden çıkmaz. Karısı ne derse onu yapar. Görürsün sonra bana hak vereceksin...'' Yıllar sonra babama hak verdim. Gerçekten de karısının sözünden hiç çıkmadı.)
Çocukluğumda yaşadığım bir diğer ilginç olay da Adnan Menderes'in boğazının sıkılmasıdır. Bir gün Kızılay'dayken dönemin Başbakanı Adnan Menderes geçiyordu, o esnada protestolar oldu. Bayağı bir gürültü patırtı vardı. Derken birisi ''Demokrasi istiyoruz'' diye Menderes'in yakasına yapışmış. Menderes de ''Bundan daha ala demokrasi mi olur? Koca Başbakan'ın kravatını sıkıyorsun sonuçta'' diye cevap vermiş.
