Nurlane S
@cutechann
Hukuk Fakültesi
17 Temmuz
50 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Bu ciltte de olaylar ve gizemler hız kesmeden devam ediyor.
-- Sonraki satırlar SPOİLER içerir--
Mangayı okurken bu ciltte de görüp, vurgulanması hoşuma giden 2 detayı yazmak istiyorum:
1. Yedikleri yemek için her zaman şükran duymaları ve teşekkür etmeleri. Sayfa 63'te Sonju ve Mujika'nın da yemekler için minnetlerini gösterdiklerini görüyoruz.
Itadakimasu! (いただきます)
2. Mangada birini tanımanın değeri çok güzel gösteriliyor: İsabella'nın Norman'ı uğurlarken "Mutluyum. Senin gibi bir çocukla tanışabildim." demesi (Cilt: 4, Bölüm: 30);
Mujika'nın Emma'ya "Sizinle tanıştığım ve konuşma fırsatı bulduğum için çok mutluyum" gibi bir cümle söylemesi bunun en güzel örneklerinden.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Goethe'nin Romeo'suDuygu ve Düşünce
Sosyal medyada Werther'in acılarının küçümsendiğini gördüğüm ve listemde de olduğu için kitaba başladım. Açıkcası bu kadar iyi olacağını düşünmezdim. Kitapta Werther'in yasak aşkına duyduğu özlemin yanı sıra günlük hayattaki olayların onda uyandırdığı hislere de şahit oluyoruz. 2 puan kırmamın sebebi tamamile bu yasak aşk olayıyla ilgili. Ama anlatım ve dil muazzam. Hemen hemen her sayfada altını çizdiğim 1 cümle vardı.
-- Bundan sonraki satırlar SPOİLER içerir --
Kitabı incelerken sevilen kişiyi bir kenara bırakıp, sevme biçimini inceleyelim. Werther'in duygusal kalbi onun olaylara kayıtsız kalmasını zorlaştırıyor. İş arkadaşlarının yalanlarına tahammülsüzlüğü, hanımefendisine aşık hizmetkar ve dağda gül arayan adam hakkında yazdıkları Werther karakteriyle ilgili bize büyük bir bakış açısı sunuyor.
32. sayfada "sırf senin için yaşarım ben" diyen Werther sonda ölümü seçti. Acaba Bayan von B. ile ilişkisi daha da ilerleseydi olaylar nasıl gelişirdi?
- Lotte'yi almaya giderken "ona aşık olmamak için dikkatli olun" diyen teyze sinirlerimi bozdu, resmen aklına karpuz kabuğu düşürdü.
- Dul kadının 2. hizmetkarını ağabeyinin öldürdüğünü sanmıştım, ne de olsa mirasın daha fazla bölünmesini istemiyordu. Ama kadına aşık ilk hizmetkarın bunu yapması beni gerçekten sarstı. Çünkü kitabın başında Werther'le konuşurken o kadını nasıl saf hislerle sevdiğini görüyoruz, ama şimdi soğukkanlılıkla yaptığı şeyden pişmanlık bile duymuyor. Werther'in onu savunması olayların bu yönde ilerlemesiyle ilgili beni endişelendirmedi değil.
Her halükarda Werther kendine karşı dürüst. Ne kadar koşarsa koşsun, kendinden kaçış olmadığını biliyor. Werther olaylara tepkisini yazarken bazı satırlarda kendimizi görüyoruz, ya da aklımıza tanıdık bir yüz geliyor. Bünyesine bu kadar çok duyguyu, hisleri
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma
Aşka aşık Romeo
William Shakespeare -in anlatımına bayıldım. Çeviri de çok başarılı olmuş. Konusu da takdire şayan. 2 düşman ailenin çocukları bir-birine aşık olur, olaylar gelişir. Bunlar herkesin bildiği kısım. Şimdi asıl meseleye geçmek istiyorum.
-- Spoiler içerir --
Romeo- Yıllar geçince düşüncelerim değişir mi bilmiyorum, ama kitabı okurken Romeo gözümden düştü. Hatta kitabı okumasaydım, bu 2 kişinin aşkı bana hala masalsı görünürdü. Takıldığım şey, Romeo'nun Rosaline'yi unutması. Yıllardır süren ve herkesin dilinde olan bu aşk nasıl bir anda sönüverdi Juliet'i görünce? Belki de, Romeo "aşka aşık" biridir. Acaba Juliet karşılık vermeseydi neler olurdu?
Juliet'in Ay ile konuştuğu sahneye kalbimi bıraktım, kendine karşı dürüst olması, düşman ailenin oğluna aşık olduğunu kendince yadsımaması...
Rahip Lawrence beğendiğim bir karakter oldu, Romeo'yu tembihlediği sahne güzeldi.
En sinir olduğum karakterlerden biri Mercutio oldu, eğer o Tybaltla laf dalaşına girmese, kaşınmasa, belki bu iki aşığın hayatı daha parlak olabilirdi. Ama işte, kader ağlarını örmüştü.
Dadı karakteri komikti, yer-yer güldüren, ama en sonda hüzünlendiren bir eser oldu.
Romeo ve Juliet'in aşkının talihsiz olmasının sebebi onların etrafındaki insanlardı. Düşman aileler olmanın endişesi, aile üyeleri ve dostlarının karşı tarafa olan kini bu aşkın hüzünlü bitmesine neden oldu.
"Daha acıklı bir öykü yoktur, bunu böyle bilin,
Bu öyküsünden, talihsiz Romeo ile Juliet'in."1000Kitap
William Shakespeare -in anlatımına bayıldım. Çeviri de çok başarılı olmuş. Konusu da takdire şayan. 2 düşman ailenin çocukları bir-birine aşık olur, olaylar gelişir. Bunlar herkesin bildiği kısım. Şimdi asıl meseleye geçmek istiyorum.
-- Spoiler içerir --
Romeo- Yıllar geçince düşüncelerim değişir mi bilmiyorum, ama kitabı okurken Romeo gözümden düştü. Hatta kitabı okumasaydım, bu 2 kişinin aşkı bana hala masalsı görünürdü. Takıldığım şey, Romeo'nun Rosaline'yi unutması. Yıllardır süren ve herkesin dilinde olan bu aşk nasıl bir anda sönüverdi Juliet'i görünce? Belki de, Romeo "aşka aşık" biridir. Acaba Juliet karşılık vermeseydi neler olurdu?
Juliet'in Ay ile konuştuğu sahneye kalbimi bıraktım, kendine karşı dürüst olması, düşman ailenin oğluna aşık olduğunu kendince yadsımaması...
Rahip Lawrence beğendiğim bir karakter oldu, Romeo'yu tembihlediği sahne güzeldi.
En sinir olduğum karakterlerden biri Mercutio oldu, eğer o Tybaltla laf dalaşına girmese, kaşınmasa, belki bu iki aşığın hayatı daha parlak olabilirdi. Ama işte, kader ağlarını örmüştü.
Dadı karakteri komikti, yer-yer güldüren, ama en sonda hüzünlendiren bir eser oldu.
Romeo ve Juliet'in aşkının talihsiz olmasının sebebi onların etrafındaki insanlardı. Düşman aileler olmanın endişesi, aile üyeleri ve dostlarının karşı tarafa olan kini bu aşkın hüzünlü bitmesine neden oldu.
"Daha acıklı bir öykü yoktur, bunu böyle bilin,
Bu öyküsünden, talihsiz Romeo ile Juliet'in."Gelecekten mektup almak ister miydiniz?
Tatlı, güzel ve dokunaklı bir hikayeydi. Favori manga serilerimden biri oldu. Olayların akışı bir yana, karakterlerin arkadaşlığına hayran kaldım. İlk ciltten bu yana "acaba olayların akışını değiştirebilecek mi?" diye merakla okudum.
Pişmanlıkla ilgili yazılan satırlar çok etkileyiciydi. Özellikle de: "Yapamadığın şeyleri 'yarına' ve ya 'geleceğe' erteleme! Şimdi yap!"
--Spoiler içerir--
Suwa'nın yaptığı fedakarlık, kendi geleceğini bilerek riske atması... Takako'nun Kakeru'ya tam destek vermeden önce Suwa'nın hislerini sorması... Azu ve Hagita arasındaki tatlı atışmalar hepsi çok güzeldi.
Naho'nun mektup sayesindeki karakter gelişimi de beni etkiledi. Eski Naho pek ses çıkaramaz, hakkını savunamaz, hislerini ifade edemezdi. Ama mektuptan aldığı cesaret ve arkadaşlarının desteğiyle mutlu sona ulaşmayı başardılar.
Kakeru'nun da olduğu bir gelecek... 6 ve 7-ci ciltleri de aşırı merak ediyorum!
Keşke gelecekten bir mektup alsam.
Teşekkürler 
Ichigo Takano
Ichigo TakanoAlaaddin lambadan tek bir dilek isteyemeden biten öykü
Alaaddin, yerin metrelerce altına gömülü bir şekilde, hiç bir çıkış yolu ve hazinesi olmadan sıkışıp kalmıştı...
...Ve lambasız.
Kitabın üzerindeki "Alaaddin lambayı bulmasaydı ne olurdu?" yazısı hemen ilgimi çekmişti. İlk sayfalar filmdeki gibi klasik ilerliyor, fakat mağara (Harikalar Mağarası) sahnesinden sonra yazar hayal gücünü ortaya koymuş. Alaaddin lambasız mağarada sıkıştıysa, lambayı kim aldı? Tabii ki, Cafer!
Yani kitabı böyle de tasvir edebiliriz: "Cafer Sultan olsaydı Agrabahı nasıl yönetirdi?"
Bundan sonraki satırlar SPOİLER içere bilir.
Caferin 3cü dileğinin böyle olacağı aklımın ucundan bile geçmezdi. Ben Sokak Farelerinin filmdeki gibi yeneceklerini düşünüyordum.
Kitabın filminin çekilmesini çok isterdim. Özellikle Morgiana ve Duban karakterlerini görmek için. Morgiananın güçlü ve asi duruşuyla kendine özgü bir havası vardı. Düşünsenize: bir tarafta rengarenk elbiselerle Yasemin, bir tarafta siyah giysilerle belinde hançeri olan Morgiana.
Eklenmiş yeni karakterler ve sonlara doğru yapılan ters köşelerle benim beğendiğim kitaplardan biri oldu.