Ceyda Turan
@cydtrn
40 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Hayatımızın hain bir doğası var, eşya ile ahenk içinde değil: Bir upas ağacı ki kökleri yeryüzü, yaprakları ise zehirli çiy tanelerini insanlığın üzerine yağdıran gökyüzü. Gencecikken solup gidiyoruz; dinmez bir susuzlukla, soluk soluğa, elde edemeyeceğimiz faydaların peşinde koşuyoruz; en baştan en sona hayaletlerin cazibesine kapılmışız... aşk, şöhret, hırs, para
tutkusu...hepsi boş, hepsi fena; nice isimlerle anılan bir göktaşı ki ölümün dumanında yok olup gidiyor.
Mutlu yaradılış zevk alacağı malzemeyi her
yerde bulur: Topluluk içinde yahut tenhada, kalabalığın uğultusunda yahut dağların sessizliginde. Hepsi tefekkür malzemeleri ve haz unsurlarıdır. Işıl ışıl seçkinliklerle, güzelliklerle dolu bir tiyatroda Don Giovanni'nin müziğini dinlemek başka şeydir, tenha bir gölün bağrında sudaki teknenin hareketi dışında hiçbir şey sessizliği bozmazken gün batımına doğru ilerlemek başka şey. Mutlu bir yaradılış her ikisinden de haz alır, hoşnutsuz bir mizaç ikisinden de haz alamaz; her zaman noksanlar bulmakla, memnuniyetsizliğini kıyaslamalar yoluyla beslemekle meşguldür. Biri yolundaki tüm çiçekleri, diğeri ısırganları toplar. Biri her şeyden tat alma, diğeri hiçbir şeyden tat almama kabiliyetine sahiptir. Biri mevcut iyiliğin tüm hazzının farkındadır, diğeri daha iyi bir şeyin hasretini çekerek o hazzı acıya
çevirir, hasretini çektiği şey sırf o sırada mevcut olmadığı için daha iyidir, mevcut olsa tat vermeyecektir.