Yalnızca tanrının ya da öte dünyayı değil aynı zamanda gerçekliğin kendisini de ilgilendiren modern inanç kaybı, insan yaşamını radikal bir şekilde geçici hale getiriyor.
...Nietzsce bile, (...)insani yaşamın ölümcül bir hiperaktiviteyle sonlanacağını biliyordu: "Huzur eksikliği sebebiyle medeniyetimiz yeni bir barbarlığa sürükleniyor. Hiçbir zaman, etkin olanlar, yani huzursuzlar, bu kadar muteber olmadı..."
Bedensel gevşemenin zirvesi uykuysa eğer, zihinsel gevşemenin zirvesi de derin can sıkıntısıdır. Saf telaş, yeni bir şey yaratmaz. Mevcut olanı yeniden üretip hızlandırır.