Bizim Duvarlarımız Var! Bazen İnce , Bazen Kalın..
Tren hareket etmiş, herkes hem sıcağa hem de yol almanın keyfine yine kavuşmuştu. Saatler 03.05'i gösteriyordu.
Genç adam daha fazla dayanamadı ve başını okuduğu kitaptan kaldırıp;
"Bu grubu uzun zamandır dinler misiniz?" diye sordu. Kız aslında soruyu duymuştu ama sanki anlamamış gibi kulaklığın birini çıkarıp,"Ne dediniz?" dedi. Çoğul konuşması, bir duvar daha örmekti ama zayıf bir duvardı bu.
Kızın gözü de genç adamın okuduğu kitaba ilişti. Fark ettirmeden hangi kitap olduğunu öğrenmeye çalışıyordu. Başardı. Okuduğu kitap, Dostoyevski'nin "Yeraltından Notlar" kitabıydı.
[Daha önceden okuduğumuz bir kitabı, bir başkasının okuduğunu gördüğümüzde nedensiz bir sevinç doğar içimize. Bu, tercihimizin başkaları tarafından onaylanmasında mıdır, yoksa daha önce okumuş olmanın üstünlük egosu yarattığından mıdır, bilinmez!]
Aralarında, ikisinin de birbirine bildirmediği bir bağ kurulmuştu bile. Ortak zevkler, ortak pencerenin varlığı.
Aqata Kristinin digər romanları ilə müqayisədə bu kitabı çox zəif qalır. Müəllifin yaradıcılığına "yaxşı deyildi" demək istəmirəm, amma bu əsər həqiqətən zəif idi.
Kitabın başlıqlarını bəyənsəm də, hekayə irəlilədikcə əsər marağımı itirməyə başladı. Bəs bu kitab əvvəl oxuduqlarımdan nə ilə fərqlənirdi? "Zəhərlənmiş qələm" romanında hadisələri baş qəhrəman Cerrinin gözündən görürük. Cerri, həmçinin hamı kimi şübhəlilərdən biridir. Ən çox bəyənmədiyim məqam Cerrinin dedektiv kimi davranması və hər şeyi özü çözmək istəməsi oldu. İnsanlara qətl barədə "Kimdən şübhələnirsiniz?" kimi suallar verməsi, özünü həddindən artıq ağıllı aparması məni bir az qıcıqlandırdı. Kitab boyunca personajların dönə-dönə bir-birindən "Səncə, qatil kimdir?" deyə soruşması da olduqca yorucu idi.
Üstəlik, kitabda Erkül Puaro yoxdur,onun yerinə Miss Marpl var. Miss Marplı isə, səhv etmirəmsə, 189-cu səhifədə (kitabın bitməyinə az qalmış) görə bilirik.
Qısacası, çox da bəyənmədim. Erkül Puaronun olmaması isə böyük bir mənfi cəhətdir.
