Bir şeyi ne kadar istediğiniz ya da o şeyin sizin için ne kadar hayati önem taşıdığının inanın bir önemi yok. Onu elde ettiğiniz anda dopamin olarak zirveye ulaşırsınız ve o elinizin altında bulunduğu müddetçe artık sizin için yeterli bir dopamin kaynağı değildir.
Dopamin sistemimizi öyle bir hack'lediler ki etrafımızda peşinden koşulması gereken tonlarca uydurma ihtiyaç var. O nedenle sürekli koşuyoruz. Hatta bu duruma o kadar alıştırıldık ki artık amaç bir yere ulaşmak değil sadece koşmak olmuş.
Oscar Wilde'a göre yaşamak çok nadir rastlanılan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur. O yüzden insanların şu soruyu kendilerine sormasını ister. "Ben yaşıyor muyum, yoksa sadece nefes mi alıyorum?"