Dilek
@d1lek
Reklam
Platon’un kaleminden çıkan Sokrates’in Savunması, bir filozofun ölümle yüzleşirken bile düşüncelerinden taviz vermediğinin en güçlü kanıtıdır. Sokrates, Atina mahkemesinde kendisine yöneltilen “gençleri yoldan çıkarmak” ve “tanrılara inanmamak” suçlamalarına karşı, mantık, ironi ve cesaretle cevap vermeye devam ediyor.
Kitap, bize şu soruyu sorduruyor: Gerçekten doğru olanı savunmak için ne kadar bedel ödemeye hazırız?
Sokrates, popüler olmayı değil, hakikati aramayı seçiyor. Ölüm cezası alacağını bilmesine rağmen düşüncelerini değiştirmiyor; çünkü onun için erdemli bir yaşam, her şeyden üstündür.
Bu eser, yalnızca felsefe tarihinin değil, insanlık onurunun da simgesidir. Okurken, “Ya ben olsaydım?” sorusunu zihninizden atamıyorsunuz.
Hakikat, çoğunluğun sesiyle değil; vicdanın sesiyle bulunur. Cesur olmak, bazen yalnız kalmak demektir. Ve Sokrates sorgulanmamış hayat yaşamaya değmez demiştir, ben de diyorum ki; bilinçli olmak mutsuzluk getirir, cahil insan mutludur.
Çağlayanlar çok zor ve meşekkatli bir dönemin ürünü. İnce bir kitap olmasına rağmen, imparatorluk sancılarını, mirasa sahip çıkma çabasını, devleti kurtarma çabasını, savaşları pek çok şeyi ele almaya, sizi alıp götürmeye, ikna etmeye çalışıyor. Bu dönemi edebî olarak anlamak, milletin içinde bulunduğu durumu görmek açısından önemli bir eser. Doğruluk konusunu bilemiyorum, bilgi vermeyi de hedeflemiyor. Türk milletini çağırıyor, cephedeki insanı, Türk kadınını, aydınını, talebesini, köylüsünü çare bulmaya, yola koyulmaya teşvik ediyor. Kitap ırkçılıkla alakalı değil insanları uyandırmakla bağlantılı şahsi fikrim. Ben en çok İnci ve Pâdişâhım Alınız Menekşelerimi, Veriniz Gülümü hikayelerini sevdim.
Reklam