Dinara
@d1nara
15 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Əgər sən ona izah etməyə çalışsaydın ki, insanın bugünkü duası Düşmənin sabahkı varlığı yaratmaq üçün istifadə etdiyi saysız-hesabsız ünsürlərdən yalnız biridir, sənin himayəndə olan adam cavab verərdi ki, onda Düşmən insanların necə dua edəcəyini həmişə əvvəlcədən bilir. Başqa sözlə, insanlar öz iradələri ilə deyil, əvvəlcədən müəyyən olunmuş qaydaya uyğun dua edirlər.
Və əlavə edərdi ki, bugünkü gündən geriyə doğru bütün günlər zənciri boyunca, hətta materiyanın yaradılışına qədər gedib çıxmaq olar; beləliklə, həm insanda, həm də təbiətdə olan hər şey “başlanğıcda olan Söz” tərəfindən yaradılmışdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanlar amfibilər kimi ikili təbiətə malikdirlər — onlar yarı ruh, yarı heyvandırlar; Ruh olaraq onlar əbədiyyətə məxsusdurlar; heyvan olaraq isə zaman içində yaşayırlar.
Bu isə o deməkdir ki, onların ruhu əbədiyyətə yönələ bilər, amma bədənləri, ehtirasları və təxəyyülləri daim dəyişir. Çünki zaman içində mövcud olmaq elə “dəyişmək” deməkdir.
Mən elə halları bilirəm ki, himayəmizdə olanın “tanrı” adlandırdığı şey tavanın sol küncündə, ya öz beyninin içində, ya da çarmıxda yerləşirdi. Amma Düşmən haqqında bu mürəkkəb təsəvvürün mahiyyəti nə olursa olsun, əsas məsələ budur: çalış ki, himayəndə məhz öz təsəvvürünə — özünün yaratdığı bütə dua etsin, onu Yaradanın Özünə yox.
Onu buna da məcbur et ki, ibadət etdiyi obyekti durmadan düzəltməyə, yaxşılaşdırmağa çalışsın və dua edərkən daim bunun haqqında düşünsün.
Çünki əgər o, aradakı fərqi görsə və dualarını şüurlu şəkildə ‘Düşmən haqqında beynində yaratdığı xəyala’ yox, ‘həqiqi Düşmənin Özünə’ yönəltsə, bizim vəziyyətimiz ümidsiz deməkdir.”
Rifah hissi
Gəlirin rifah və həyat məmnuniyyətinə təsiri arasında aydın ziddiyyət var. Daha yüksək gəlir daha yüksək məmnuniyyət gətirir, amma müəyyən bir məqamda həyata müsbət təsirini dayandırır.
Əgər nəticələr yaxşıdırsa, insan qərar qəbul edərkən adətən oyunun qarantiyalı nəticəsinə (risk qorxusu) üstünlük verir. Əgər hər iki nəticə pisdirsə, o, qarantiyalı sonluqdan imtina edir və oyuna razılaşır (riskə can atma). Bu nəticələr pul sferasında oyun və qarantiyalı sonluq arasında seçim nümunəsində təsdiqini tapır.